1
Яъқуб 2:17
Китоби Муқаддас 1992, 1999
KM92
Ҳамчунин имон низ, агар аъмол надошта бошад, ба ҳудии худ мурда аст.
Compare
Explore Яъқуб 2:17
2
Яъқуб 2:26
Зеро, чунон ки ҷисм бе рӯҳ мурда аст, ончунон имон низ бе аъмол мурда аст.
Explore Яъқуб 2:26
3
Яъқуб 2:14
Эй бародарони ман, чӣ фоидае ҳаст, агар касе гӯяд, ки имон дорад, дар сурате ки амал надорад? Оё чунин имон метавонад ӯро наҷот диҳад?
Explore Яъқуб 2:14
4
Яъқуб 2:19
Ту имон дорӣ, ки Худо ягона аст? Хуб мекунӣ; девҳо низ имон доранд ва меларзанд.
Explore Яъқуб 2:19
5
Яъқуб 2:18
Балки касе хоҳад гуфт: «Ту имон дорӣ, вале ман аъмол дорам, — имони худро бе аъмол ба ман нишон бидеҳ, вале ман ба ту имони ҳудро аз аъмоли худ нишон медиҳам».
Explore Яъқуб 2:18
6
Яъқуб 2:13
Зеро бар касе ки эҳсон накардааст, доварӣ бе марҳамат хоҳад буд; марҳамат бар доварӣ ғалаба меёбад.
Explore Яъқуб 2:13
7
Яъқуб 2:24
Оё мебинед, ки одамизод ба василаи аъмол сафед мешавад, на фақат ба василаи имон?
Explore Яъқуб 2:24
8
Яъқуб 2:22
Оё ту мебинӣ, ки имон ба аъмоли ӯ мадад кард, ва имони ӯ ба василаи аъмол ба камол расид?
Explore Яъқуб 2:22