“‘थुपिं मनूतय्त वनाः धा –
छिमिसं न्यनेत ला न्यनी,
अय्नं गुब्सं थुइके फइ मखु।
छिमिसं स्वयेत ला स्वइ,
अय्नं गुब्सं खंके फइ मखु।
छाय्धाःसा थुमिगु नुगः छाय् धुंकल,
न्हाय्पं ख्वातुइ धुंकल,
अले थुमिसं मिखा तिस्सी धुंकल।
मखुसा ला थुमिगु न्हाय्पनं
ताये माःगु खः,
मिखां खने माःगु खः,
नुगलं ध्वाथुइका काये माःगु खः।
थुपिं पापं लिचिलाः जिथाय् लिफः
स्वया वये माःगु खः।
अले जिं थुमित लाय्काबीगु खः।’