Gewilde Bybelverse vanaf Maitiú 25

Deel

Agus déarfaiḋ an Rí ’ġá ḃfreagra: Go deiṁin adeirim liḃ, an ḟaid a ḋeineaḃair é do ḋuine de’n ċuid is suaraíġe de m’bráiṫriḃ anso, do ḋeineaḃair dóṁ-sa é.

Duḃairt a ṫiġearna leis: Is maiṫ é sin, a ṡeirḃísiġ ḟóġanta, dílis; ó ḃís dílis os cionn an ḃeagáin cuirfead ṫu os cionn an ṁóráin; eiriġ isteaċ i n-aoiḃneas do ṫiġearna.

Óir an t-é go ḃfuil aige, taḃarfar dó, agus beiḋ flúirse aige; agus an t-é ná fuil aige, togfar uaiḋ an rud a saṁluiġtear a ḃeiṫ aige.

Deiniḋ faire, d’á ḃríġ sin, mar ní h-eól daoiḃ an lá ná an uair.

Mar, ḃí ocras orm, agus ṫugaḃair rud le n-iṫe ḋom; ḃí tart orm, agus ṫugaḃair le n-ól dom; ḃíos ar fán, agus ṫugaḃair ḃeiṫ istiġ dom

Duḃairt a ṫiġearna leis: Is maiṫ é sin, a ṡeirḃísiġ ḟóganta, ḋílis; ó ḃís dílis os cionn an ḃeagáin cuirfead ṫu os cionn an ṁóráin; eiriġ isteaċ i n-aoiḃneas do ṫiġearna.

Ḃios noċt, agus ċlúdaḃair mé; ḃíos breóite agus ṫánaḃair am’ ḟéaċaint; ḃíos sa ṗríosún agus ṫánaḃair ċúġam.