Gewilde Bybelverse vanaf Maitiú 21

Deel

Agus gaċ níḋ ar biṫ a ḋ’iarrfaiḋ siḃ i n-úrnuiġṫe, má ḃíonn creideaṁ agaiḃ, ġeoḃaiḋ siḃ é.

Agus d’ḟreagair Íosa agus duḃairt sé leó: Go deiṁin adeirim liḃ, má ḃíonn creideaṁ agaiḃ, agus ná staonfaiḋ siḃ, déanfaiḋ siḃ, ní h-aṁáin an níḋ seo an ċrainn fíge, aċ má deireann siḃ leis an gcnoc so, Tóg agus caiṫ ṫu féin isteaċ sa ḃfaraige, déanfar é.

Agus an tsluaġ a ḃí lasmuiġ agus lastiar ḃíodar ag liúiriġ, agus deiridís: Hósanna do Ṁac Dáiḃid; Molaḋ do’n t-é atá ag teaċt i n-ainim an Tiġearna; Hósanna go lán árd.

Agus duḃairt sé leó: Tá sgríoḃṫa, Tiġ ċun úrnuiġṫe a taḃarfar ar mo ṫiġ: aċ tá pluais biṫeaṁnaċ déanta agaiḃ-se ḋe.

Abraiḋ le h-inġín Ṡióin: Féaċ do Rí ag teaċt go ceannsa ċúġat ’n-a ṡuiḋe ar láir asail, agus ar ṡearraċ, mac an asail ċneasda.

Duḃairt Íosa leó: Nár léiġeaḃair riaṁ sa sgríḃinn: An ċloċ d’ár ḋiúltuiġ na saoir, isí atá ’n-a cloiċ cinn ċúinne: Isé an Tiġearna do ḋein é sin, agus is iongantaċ é i n-ár súiliḃ-ne.

D’á ḃríġ sin adeirim liḃ go dtógfar uaiḃ-se ríġeaċt Dé, agus go dtaḃarfar í do ċine a ṫaḃarfaiḋ toraḋ uaṫa uirṫi.