Gewilde Bybelverse vanaf ମାର୍କୁସ୍ 2

Deel

ୟୀଶୁ ନେୟା ଆୟୁମ୍‍କେତେ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିକେଃକୋୱାଏ, “ବୁଗିନ୍ ତାନ୍ କୋକେ ବାଈଦ୍ ରାଃ ଦାର୍‍କାର୍ ବାନୋଗା, ମେନ୍ଦୋ ବିମାରୀକୋ ନାଙ୍ଗ୍ ମେନାଃ; ଇଙ୍ଗ୍ ଧାର୍ମୀ କୋକେ କାହା, ମେନ୍ଦୋ ପାପୀକୋକେ କେଡ଼ା ନାଙ୍ଗ୍ ହିଜୁଃ କାନିଙ୍ଗ୍।”

ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ବିଶ୍ଵାସ୍ ନେଲ୍‍କେତେ ଏନ୍ ଏକାଙ୍ଗୀ ରୋଗୀ କେ କାଜିକେଦାଏ, “ହେ ହାଗା, ଆମାଃ ପାପ୍‍କୋ ଛାମା ଜାନା।”

ହାର୍ ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିକେଦାଏ, “ୟାହୁଦୀ କୋୱାଃ ଆରାମେ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ହୋଡ଼ୋ କୋୱାଃ ବୁଗିନ୍ ଲାଗିନ୍ ବାଇୟାକାନା, ହୋଡ଼ୋକୋ ୟାହୁଦୀ କୋୱାଃ ଆରାମେ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରେ ଦୁକୁ ନାମେ ଲାଗିନ୍ କାକୋ ବାଇୟାକାନା।

ମେନ୍ଦୋ ଭିଡ଼୍ ରାଃ ଚାଲ୍ତେ ଚିମ୍ତା ଇନିଜାଃ ନାଡ଼େଏ ସେଟେର୍ କାକୋ ଧାଡ଼ିଜାନା, ଏଣ୍ଡେ ଇନ୍‍କୁ ଏନ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରାଃ ଖାପ୍ରା ଦାଲୋବ୍ କେ ଅକନାଃ ଲାଥାର୍ ରେ ଇନିଜାଏ ତାଇକେନାଏ, ଅଟାଃ କେଦାକୋ; ହାର୍ ଚିମ୍ତା ଇନ୍‍କୁ ଏନାକେ ଅଟାଃ କେଦାକୋ, ଏଣ୍ଡେ ଏନ୍ ଏକାଙ୍ଗୀ ରୋଗୀ କେ ବାୟ୍‍ହାର୍ ତେ ଗିତିଃ-ଜାଟି ଲୋଃ ଅକନାଃ ରେ ତାଇକେନାଏ, ଇନିଜାଃ ନାଡ଼େଏ ଆଡ଼୍‍ଗୁ କେଦାକୋ।

ମେନ୍ଦୋ ନେୟାତେ ଆପେ ସାରିକେପେ ଚି ମାନ୍‍ୱା ରାଃ ହୋନ୍ କେ ଅତେ ରେ ପାପ୍ ଛାମା ରିକା ରାଃ ହ ଆଧିକାର୍ ମେନାଃ।” ଇନିଃ ଏନ୍ ଏକାଙ୍ଗୀ ରୋଗୀ କେ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍‍କେ କାଜିମେ ତାନିଙ୍ଗ୍, ବିରିଃମେ, ଆମାଃ ଗିତିଃ-ଜାଟି ଉଠାଓକେତେ ଆମାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ସେନୋଃ କୋମେ।”

ସାହାଜ୍ ଚିନାଃ ତାନାଃ, ଚିନାଃ ଏକାଙ୍ଗୀ ରାଃ ରୋଗୀ କେ ନେୟା କାଜି ଚି ଆମାଃ ପାପ୍ ଛାମା ଜାନା, ଚି ନେୟା କାଜି, ବିରିଃମେ ଆମାଃ ଗିତିଃ-ଜାଟି ଉଠାଓକେତେ ସେନେମେ?

ଇନିଃ ବିରିଃ ଜାନାଏ ହାର୍ ସେକାଡ଼୍‍ଗୀ ଗିତିଃ-ଜାଟି ଉଠାଓକେତେ ସବେନ୍ କୋୱାଃ ଥାଲା ଏତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେତେ ସେନୋଃ ଜାନାଏ; ନେୟାତେ ସବେନ୍ କୋ ଆକ୍‍ଦାନ୍ଦା ଜାନାକୋ, ହାର୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ମାନାରାଙ୍ଗ୍ ରିକାତାନ୍ ଲୋଃ କାଜିକେଦାକୋ, “ଆଲେ ଚିଉଲା ହ ନେକା କାଲେ ନେଲ୍ ଲେଦା।”