Gewilde Bybelverse vanaf Genesis 32

A dyma’r dyn yn dweud wrtho, “Fyddi di ddim yn cael dy alw yn Jacob o hyn ymlaen. Israel fydd dy enw di. Am dy fod ti wedi reslo gyda Duw a phobl, ac wedi dal dy dir.”

“Gad i mi fynd,” meddai’r dyn, “mae hi’n dechrau gwawrio.” “Na!” meddai Jacob, “Wna i ddim gadael i ti fynd nes i ti fy mendithio i.”

Roedd Jacob ar ei ben ei hun. A dyma ddyn yn dod ac yn reslo gydag e nes iddi wawrio.

Felly galwodd Jacob y lle yn Peniel. “Dw i wedi gweld Duw wyneb yn wyneb,” meddai, “a dw i’n dal yn fyw!”

Pan welodd y dyn nad oedd e’n ennill, dyma fe’n taro Jacob yn ei glun a’i rhoi o’i lle.

Felly dyma’r dyn yn gofyn iddo, “Beth ydy dy enw di?” “Jacob,” meddai.

Gofynnodd Jacob iddo, “Beth ydy dy enw di?” “Pam wyt ti’n gofyn am fy enw i?” meddai’r dyn. Ac wedyn dyma fe’n bendithio Jacob yn y fan honno.

Dw i’n neb, a ddim yn haeddu’r ffaith dy fod ti wedi bod mor hael a ffyddlon i’r addewid wnest ti i dy was. Doedd gen i ddim byd ond ffon pan es i oddi cartref a chroesi afon Iorddonen. Bellach mae digon ohonon ni i rannu’n ddau grŵp.

(Dyna pam dydy pobl Israel hyd heddiw ddim yn bwyta’r gewyn wrth gymal y glun. Maen nhw’n cofio’r digwyddiad yma, pan gafodd Jacob ei daro ar ei glun.)

Gweddïodd Jacob, “O Dduw fy nhaid Abraham a’m tad Isaac. Ti ydy’r ARGLWYDD ddwedodd wrtho i, ‘Dos yn ôl i dy wlad dy hun at dy deulu. Bydda i’n dda i ti.’

Plîs wnei di’n achub i o afael fy mrawd Esau? Mae gen i ofn iddo ymosod arna i, a lladd y gwragedd a’r plant.