Gewilde Bybelverse vanaf मत्‍ति 21

Deel

साकोङ्‌छ़ङ त़मुन्‍कि खानानिन यात़मारिन खोन्‍कि दि त़दोरुम मो खानानिन त़तोक्‍तुम।”

खोन्‍कि येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि, “अ़नुछ्‍या, अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन, खानानिन्‌एदा साकोङ्‌छ़ङ याक्‌याङ खोन्‍कि मान्‍केङ त़मुन्‍मिन्‌नालो अ़ङ्‌का वासिताङ देत्‍नि मुङ मोदाङ्‌का च़लोक खानानिन मुमा त़ऱम। मोन ओन्‍ङा माआङ, मेन ‘ओ भ़ऱ आप्‍पि धेलान्‍चिन्‌कि धियाङ्‌वामादा धा’नि त़लोम्‌नालो मोवात्‍निङा लि।

खोन्‍कि येसुओ अ़चुबुदा काखात्‌चि खोन्‍कि अ़चुदेङ्‌दा कात़ङ्‌चि, म़पारा, “दाउद्‌ओ अ़छा होसन्‍ना! साङ हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा म़ता, खोक्‍को निनाम्‍हाङ्‌आ आसिखा अ़प़ने! होसन्‍ना, निनाम्‍मादु कायुङ्‌ओसोओ अ़चुऩङ लोङ्‌ने!”

खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि, “साम्‍कालिन्‌दा ओवात्‍नि छाप्‍तायुङ्‌सा, ‘अ़ङ्‌खिम यामात्‍खा खिम लि।’ मेन खानानिन्‌आ ना अ़ङ्‌खिम काङाप्‍खात्‌चिओ अ़चुबुक्‍ताङ त़मुम्‌युङ्‌सुम।”

“सियोन्‌दा कायुङ म़नाचि ओ, खानुम, आम्‍नुओ हाङ खानानिन्‌एदा, सिम्‍नान्‍चिन्‍सा, गधा धुङ्‌दा म़वाङ्‌कि, गधाओ अ़क्‌तात अ़छादुङ्‌दुङ्‌का म़तायाङ।”

येसुआ मोचि म़सेनुचि, “साम्‍कालिन्‌दा छाप्‌याङ्‌ओ ओ य़ङ खानानिन्‌आ मान्‍खिप्‍त़युक्‍तुम? ‘खिम कामुचिआ अ़काचि मात्‍द़ङ्‌ओ निकिना ऩङाअ़छिराओ लुङ्‌ताक, मो खुचुरोङ्‌दाओ मुलो लुङ्‌ताक म़लिसायुङ्‌सा। ओ हाङ्‌पाआ अ़मुवाओ, खोन्‍कि ओ आन्‍खाङ्‌मादा म़दोम्‍दाओ मुयाङ!’

खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन, निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन खानानिन्‌एदाङ्‌का ङाप, खोन्‍कि अ़क्‌तात ओवाको रावा प़, साङ्‌आ नुलोक अ़सिवा सिसु।