Gewilde Bybelverse vanaf मत्‍ति 15

Deel

मेन खाक्‍को य़ङ्‌चि दोदाङ्‌का म़लोन, मोचि साकोङ्‌वादाङ्‌का म़लोन, खोन्‍कि मो य़ङ्‌चिआ मो म़ना पोप्‍तु। देकिनालो साकोङ्‌वादाङ्‌काङा अ़अ़त्‍पा मित्‍माचि, म़ना सेत्‍मा, ताङ्‌लान, चान्‍माचामा, ख़मा, सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ प़मा खोन्‍कि सुङ्‌मा बुङ्‌खाया म़लोन।

दि म़नाओ अ़दोदाङ्‌का वाङ, मो य़ङ्‌आ खो अ़पोप्‍तुन, मेन दि म़नाओ अ़दोदाङ्‌का बुङ्‌खादा लोन, मो य़ङ्‌आ खो पोप्‍तु।”

‘ओ म़नाचिआ अ़चुदोसिवाआ ओन्‍ङा अ़ङ्‌का साया ऩमेत्‍ङा, मेन मोचिओ अ़चुसाकोङ्‌वा अ़ङ्‌कादाङ्‌का अ़थाया युङ्‌याङ। मोचिआ सोज्‍जे अ़ङ्‌का ऩब़क्‍ङा, मेन मोचिओ अ़चुचिन्‍मा म़नाचिआ म़चिन्‍तुचिओ अ़चुय़ङ्‌हुप ओन्‍ङा ओ।’”

खोन्‍किना येसुआ मोसोओ अ़य़ङ अ़लासा, “मेत्‍छामा, आम्‍साकोङ्‌छ़ङ तोक्‍पो मुयाङ! खाना त़मिन्‌याङ्‌वा आम्‍को निम्‍पाङ मेत्‍प़।” मोसोओ अ़छा मेत्‍छाछा छा मोन्‍ग़रिङा नुवालावा।

मेन मो मेत्‍छामा ताकि खोक्‍कोसोओ अ़चुबुदा अ़तुम्‍प़छ़क तोम्‍तुकि, “हाङ्‌पो, अ़ङ्‌का फानि!”नि लो। खोक्‍कोसाआ अ़लोवा, “अ़ङ्‌छाचिओ अ़चुपेम्‍पाक खात्‍माकि कुतिवाचि वेत्‍माछोक्‍मा अ़नुवाक माआङ।” मोसाआ लासुओ, “उवा हाङ्‌पो, मेन कुतिवाचिआछाङ अ़चुहाङ्‌पाओ अ़चाखादाङ्‌का धाखात्‌ओ अ़चेत्‌वाचि अ़चा।”