Gewilde Bybelverse vanaf मत्‍ति 16

Deel

खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि, “साङ अ़ङ्‌का त़ङ्‌मा स़याङ्‌नालो खो आप्‍पि अ़मित्‍चिऩङ छित्‍मादोत, खोन्‍कि अ़क्रुस खुन्‍माकि अ़ङ्‌का त़ङ्‌मादोत।

खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खाना लोनाङ्‌ना, खाना पत्रुस ओ, खोन्‍कि अ़ङ्‌का ओ लुङ्‌छ़ङ्‌दुङ्‌दा अ़ङ्‌साम्‍भुङ मुङ। खोन्‍कि सित्‍म़ङ दुखा तोक्‍खादाओ लाप्‍तिखोप्‌चि ओदा ऩछोनिन।

अ़ङ्‌का खाना निनाम्‍हाङ्‌होन्‌ओ अ़होत्‍खाचि प़ना। दि खाना हेन्‍खामादा मुमा त़प़युङ्‌सुचि, निनाम्‍मादुओ निनाम्‍हाङ्‌आ मो अ़छ़ङ अ़मुवाचिआयुङ्‌सा, खोन्‍कि दि खाना हेन्‍खामादा मुमा मान्‍प़त़युक्‍तुचि, मो निनाम्‍मादु अ़छ़ङ अ़मुवायुङ्‌सा।”

देकिनालो साङ्‌आ अ़ह़ङ्‌म़ङ लेन्‍मा लाप्‍तु, मोसाआ मो मासु, मेन साङ्‌आ अ़ह़ङ्‌म़ङ अ़ङ्‌को निम्‍पाङ मासु, मोसाआ अ़नुछ्‍याओ ह़ङ्‌म़ङ तोक्‍तु।

म़नाआ झारा हेन्‍खामा तोक्‍तुकिछाङ अ़ह़ङ्‌म़ङ मासुनालो खोसाआ दि तोक्‍तु कि? माङ्‌लो म़नाआ अ़ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ अ़फान्‌दा दि प़मा ऱ?

खोक्‍कोसाआ मोचि म़सेनुचि, “मेन खानानिन अ़ङ्‌का साङ्‌नि त़लोङाङाऩङ?” सिमोन पत्रुस्‌आ लासुलो, “खानानिन ख्रिस्‍त ओ, अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा ओ।”

येसुआ खो अ़लासालोवा, “योनाओ अ़छा सिमोन, खाना आसिखा कातोक ओ! देकिनालो म़नादाङ्‌का खाना ओ त़सिन्‍तुओ माआङ, मेन निनाम्‍मादु कायुङ अ़ङ्‌पापाआ खाना खाङ्‌त़मेत्‍ताओ।