Gewilde Bybelverse vanaf Римдегилерге 14

Deel

Кудайдыҥ Каандыгы ол ичип-јийтени эмес ине. Је ол – Агару Тын ажыра берилип турган чындык, амыр ла сӱӱнчи. Христоско мынайда јалчы болуп турган кижи Кудайга јарап јат, оны улус јарадып јат.

Јӱрген болзобыс, Кайраканга болуп јӱрӱп јадыбыс. Ӧлӱп јаткан болзобыс, Кайраканга болуп ӧлӱп јадыбыс. Анайдарда, јӱргенис пе, ӧлӱп јатканыс па, – бис Кайракандыйы.

Анайдарда, биске амырды экелип, бой-бойыбысты тыҥыдып турганга јӱткӱйли.

Оныҥ учун бойы бойыбысты јаргылабайлы. Карын, карындажыска бӱдӱрилер эмезе јыгылар шылтак болбойлы деп сананыгар.

Бичилген јок беди: «Мен бар, – деп, Кайракан айдат, – Мениҥ алдыма кажызы ла тизеленер, кажы ла тил Мени Кудай деп, ачыгынча айдар». Анайдарда, кажыбыс ла бойы учун Кудайдыҥ алдына каруу берер.

Кудайга бӱдеринде чинези јетпей турган кижини бойыгарга јуудып алыгар, кӧрӱм-шӱӱлтези керегинде оныла сӧс блаашпагар.

Ӧскӧ кижиниҥ кулын јаргылайтан сен кем андый? Ол бойыныҥ Кайраканы алдында турат, эмезе јыгылат. Јыгылза, тургузылар, нениҥ учун дезе Кудайда оны ойто тургузар кӱч бар.