Gewilde Bybelverse vanaf پێدایش 11

Deel

هُداوندا گوَشت: ”اِدا بچار، نون اے یکّێن راج و کئوم اَنت و سجّهێنانی زبان یکّ اِنت. اگن اے کارِش بِندات کرتگ، چه اِد و دێم اے هرچے کنگ بلۆٹنت، په اِشان نَبوتنیَ نبیت. بیا، جَهلادَ رئوێن و اِشانی زُبانا گَڑ و مَنجَ کنێن که اے، یکدومیئے هبران سرپد مبنت.“

گوَشتِش: ”بیا په وت شهرے اَڈَّ کنێن، اَنچێن بُرجے مانی ببیت که سَرٹُلّی آسمانا سر ببیت، تانکه په وت نامے اێر بکنێن که سجّهێن زمینئے سرا شِنگ و شانگ مبێن.“

پمێشکا آ شهرئے نام بابِل بوت که هُداوندا اۆدا سجّهێن دنیائے یکّێن زُبان گَڑ و مَنج کرت. آییا مردم چه اۆدا زُرتنت و سجّهێن زمینئے سرا شِنگ و شانگ کرتنت.

سجّهێن دنیائے زُبان یکّێن اَت و لبز یکّێن اَتنت.

هُداوند اێر آتک تانکه هما شهر و بُرجا بچاریت که مردمی اَڈّ کنگا اَتنت.

هُداوندا، اے مردم چه اۆدا سجّهێن زمینئے سرا شِنگ و شانگ کرتنت و اِشان شهرئے اَڈّ کنگئے کار بند کرت.