นางรูธ 2:2 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

และรูธชาวโมอับพูดกับนาโอมีว่า “ขอให้ลูกไปที่ทุ่งนาเพื่อเก็บรวงข้าวตก ตามแต่ใครจะมีใจกรุณา” นาโอมีตอบนางว่า “ลูกเอ๋ย จงไปเถิด”

และรูธชาวโมอับจึงพูดกับนาโอมีว่า <<ขอให้ฉันไปที่ทุ่งนาเพื่อจะเก็บรวงข้าว ตก ตามแต่ใครจะมีใจกรุณา>> นาโอมีตอบนางว่า <<ลูกของแม่เอ๋ย จงไปเถิด>>

ฝ่ายรูธหญิงสาวชาวโมอับกล่าวกับนาโอมีว่า “ให้ลูกเข้าไปคอยเก็บรวงข้าวตกในนาเถิด คงจะมีคนยอมให้ลูกเก็บบ้าง” นาโอมีตอบว่า “ไปเถิดลูก”

อยู่มา​วันหนึ่ง นางรูธ​ชาวโมอับ​พูดกับ​นาโอมี​ว่า “ขอให้​ฉัน​ไป​ยัง​ทุ่งนา เพื่อ​เดิน​เก็บ​เศษรวงข้าว​ที่​ตก​อยู่​ตาม​ทุ่ง จาก​ใคร​ก็ตาม​ที่​มีน้ำใจ​กับฉัน” นาโอมี​ตอบว่า “ไปเถิดลูก”

รูธ​ชาว​โมอับ​พูด​กับ​นาโอมี​ว่า “ขอ​ให้​ลูก​เข้า​ไป​ใน​นา​เก็บ​ข้าว​ที่​เขา​เกี่ยว​ตก​หล่น​ไว้​เถิด ลูก​จะ​ตาม​หลัง​คน​ที่​มี​ใจ​เมตตา​ยอม​ให้​ลูก​เก็บ” นาง​ตอบ​ว่า “ไป​เถิด ลูก​เอ๋ย”

และรูธชาวโมอับจึงพู​ดก​ับนาโอมี​ว่า “​บัดนี้​ขอให้​ฉันไปที่​ทุ่งนา เพื่อจะเก็บรวงข้าวตกตามหลังผู้​ที่​มี​สายตากรุณาต่อฉัน” นาโอมีตอบนางว่า “ลูกสาวของแม่​เอ๋ย จงไปเถิด”