โรม 2:1-2 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

เพราะฉะนั้น มนุษย์เอ๋ย ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านพิพากษาอีกคนหนึ่งนั้น ท่านไม่มีข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อพิพากษาเขา ก็ได้ลงโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่ตัดสินเขาก็ยังประพฤติอยู่อย่างเดียวกับเขา เรารู้ว่า การที่พระเจ้าทรงลงโทษคนที่ประพฤติเช่นนั้นก็สมควรจริงๆ

เหตุฉะนั้น มนุษย์เอ๋ย ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่นนั้น ท่านไม่มีข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่น ท่านก็ได้กล่าวโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่กล่าวโทษเขา ก็ยังประพฤติอยู่อย่างเดียวกับเขา เรารู้ว่า การที่พระเจ้าทรงพิพากษาลงโทษคนที่ประพฤติเช่นนั้นก็สมควรจริงๆ

เหตุฉะนั้นท่านที่ตัดสินคนอื่น ท่านก็ไม่มีข้อแก้ตัวเลย เพราะไม่ว่าท่านตัดสินผู้อื่นด้วยประเด็นใด ท่านก็พิพากษาลงโทษตนเองด้วย เพราะท่านผู้เป็นคนตัดสินก็ยังทำอย่างเดียวกัน เรารู้อยู่ว่าพระเจ้าทรงตัดสินลงโทษผู้ที่ทำเช่นนี้ตามความเป็นจริง

คุณ​ครับ คุณ​ไม่​มี​ข้อ​แก้​ตัว​หรอก เพราะ​เวลา​ที่​คุณ​ตัดสิน​คน​อื่น​นั้น ก็​เท่ากับ​ว่า​คุณ​ตัดสิน​ตัว​คุณ​เอง​ด้วย เพราะ​คุณ​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน ตอนนี้​เรา​รู้​แล้ว​ว่า​พระเจ้า​นั้น​ยุติธรรม​ที่​ตัดสิน​โทษ​คน​ที่​ทำ​อย่าง​นั้น

ฉะนั้น มนุษย์​เอ๋ย พวก​ท่าน​ทุกคน​ที่​กล่าวโทษ ท่าน​จึง​ไม่​มี​ข้อ​แก้ตัว เพราะ​เมื่อ​ท่าน​กล่าวโทษ​ผู้อื่น ก็​นับว่า​ท่าน​ตำหนิ​ติเตียน​ตนเอง เพราะ​ท่าน​ผู้​กล่าวโทษ​นั้น​ก็​ประพฤติ​เช่น​เดียวกัน และ​เรา​ทราบ​ว่า สมควร​แล้ว​ที่​คำ​พิพากษา​ของ​พระ​เจ้า​จะ​ตก​อยู่​กับ​คน​ที่​ประพฤติ​เช่นนั้น

เหตุ​ฉะนั้น โอ มนุษย์​เอ๋ย ไม่​ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่นนั้น ท่านไม่​มี​ข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อท่านกล่าวโทษผู้​อื่น ท่านก็​ได้​กล​่าวโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่​กล​่าวโทษเขาก็ยังประพฤติ​อยู่​อย่างเดียวกับเขา แต่​เรารู้​แน่ว​่าการที่พระเจ้าทรงพิพากษาลงโทษคนที่​ประพฤติ​เช่นนั้​นก​็เป็นตามความจริง