อิสยาห์ 49:8-13 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “ในเวลาโปรดปราน เราได้ตอบเจ้าแล้ว ในวันแห่งความรอดเราได้ช่วยเจ้า เราได้ดูแลเจ้า และมอบเจ้าไว้ ให้เป็นพันธสัญญาของชนชาติ เพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน เพื่อแบ่งที่ร้างเปล่าให้เป็นมรดก และเพื่อกล่าวกับพวกถูกจำจองว่า ‘จงออกมา’ กล่าวกับพวกที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงเผยตัว’ พวกเขาจะเลี้ยงชีพตามทาง และที่เลี้ยงดูของพวกเขาจะอยู่ตามที่สูงโล้นทุกแห่ง เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนแผดเผาหรือดวงอาทิตย์จะไม่ทำลายเขา เพราะพระองค์ผู้ทรงสงสารพวกเขาจะทรงนำพวกเขา และจะนำพาเขาไปยังน้ำพุ เราจะปรับภูเขาทุกแห่งของเราให้เป็นทางเดิน และทางหลวงทั้งหลายของเราจะถูกยกให้สูง นี่แน่ะ พวกเหล่านี้จะมาจากเมืองไกล และดูสิ เหล่านี้มาจากเหนือและจากตะวันตก และเหล่านี้มาจากแผ่นดินซีนิม” โอ ฟ้าสวรรค์ จงเปล่งเสียงชื่นบาน และแผ่นดินโลกจงชื่นชมยินดีเถิด โอ ภูเขาเอ๋ย จงร้องด้วยความเปรมปรีดิ์ เพราะพระยาห์เวห์ได้ทรงปลอบโยนชนชาติของพระองค์แล้ว และทรงสงสารคนของพระองค์ที่ถูกข่มใจ

พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า <<ในเวลาโปรดปราน เราตอบเจ้าแล้ว ในวันแห่งความรอดเราได้ช่วยเจ้า เราได้ดูแลเจ้า และมอบให้เจ้า เป็นตัวพันธสัญญาของมนุษยชาติ เพื่อสถาปนาแผ่นดิน เพื่อจะให้รับที่ร้างเปล่าเป็นมรดก พลางกล่าวแก่ผู้ถูกจำจองว่า <ออกมาเถิด> ต่อบรรดาผู้ที่อยู่ในความมืดว่า<จงปรากฏตัว> เขาทั้งหลายจะเลี้ยงชีวิตตามทาง และตามที่สูงโล้นทั้งหลายจะเป็นที่หากินของเขา เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหาย ลมที่แผดเผาหรือดวงอาทิตย์จะไม่ทำลายเขา เพราะพระองค์ซึ่งสงสารเขาจะทรงนำเขาไป และจะนำเขาไปตามน้ำพุ เราจะทำภูเขาของเราทั้งหมดเป็นทางเดิน และทางหลวงของเราจะสูง นี่แน่ะ พวกเหล่านี้จะมาจากเมืองไกล และนี่แน่ะ บ้างมาจากเหนือและจากตะวันตก และบ้างมาจากแผ่นดินสเวเน โอ ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงร้องเพลงเพราะความชื่นบาน โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย จงลิงโลดเถิด โอ ภูเขาเอ๋ย จงเปรมปรีดิ์ร้องเพลง เพราะพระเจ้าได้ทรงเล้าโลมชนชาติของพระองค์แล้ว และจะทรงเมตตาแก่คนของพระองค์ ผู้ที่ถูกข่มใจ

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ในเวลาแห่งความโปรดปราน เราจะตอบเจ้า และในวันแห่งความรอด เราจะช่วยเจ้า เราจะปกป้องเจ้า และทำให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่เหล่าประชากร เพื่อให้ดินแดนนั้นกลับคืนสู่ปกติสุข และรื้อฟื้นกรรมสิทธิ์ซึ่งถูกทิ้งร้างขึ้นมาใหม่ เพื่อกล่าวแก่เชลยว่า ‘ออกมาเถิด’ และกล่าวแก่ผู้อยู่ในความมืดมนว่า ‘จงเป็นอิสระ!’ “พวกเขาจะเลี้ยงชีพอยู่ริมทาง และพบทุ่งหญ้าบนเนินเขาแห้งแล้งทุกแห่ง เขาจะไม่หิวหรือกระหาย แสงอาทิตย์แรงกล้าและลมทะเลทรายอันร้อนระอุจะไม่แผดเผาเขาอีกต่อไป พระองค์ผู้ทรงเอ็นดูสงสารเขาจะนำเขา และพาเขามายังริมธารน้ำพุ เราจะเปลี่ยนภูเขาทุกลูกของเราให้เป็นทางเรียบ และทางหลวงของเราจะถูกยกขึ้น ดูเถิด พวกเขาจะมาจากแดนไกล บางคนมาจากทางเหนือ บางคนมาจากทางตะวันตก บางคนก็มาจากอัสวาน” ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงโห่ร้องยินดี โลกเอ๋ย จงเปรมปรีดิ์ ภูเขาทั้งหลายเอ๋ย จงเปล่งเสียงร้องเพลง! เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปลอบโยนประชากรของพระองค์ และจะทรงเอ็นดูสงสารผู้ที่ทุกข์ทรมานของพระองค์

พระยาห์เวห์​พูดว่า​อย่างนี้ “ใน​เวลา​ที่​เรา​แสดง​ความเมตตา เรา​จะ​ตอบ​คำ​อธิษฐาน​ของเจ้า ใน​วันแห่งความรอด เรา​จะ​ช่วยเจ้า​และ​ปกป้องเจ้า เรา​จะ​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้เป็น​ตัวกลาง​แห่ง​คำ​สัญญา​ที่​เรามี​กับมนุษย์ เพื่อว่า​เรา​จะได้​ฟื้นฟู​แผ่นดิน​ขึ้นมาใหม่ และ​คืน​แผ่นดิน​ที่​ถูกทำลาย​กลับไป​ให้​เจ้าของเดิม เรา​จะ​บอกกับ​พวกนักโทษ​ว่า ‘ออกมา​ได้แล้ว’ เรา​จะ​บอกกับ​คนเหล่านั้น​ที่อยู่​ใน​ความมืด​ว่า ‘โผล่​ออกมา​ได้แล้ว’ พวกเขา​จะ​เป็น​เหมือน​แกะ​ที่​กิน​ไป​ตาม​ทางเดิน และ​พวกเขา​จะ​มี​ทุ่งหญ้า​บน​เนินเขาโล้น​ทั้งหลาย พวกเขา​จะ​ไม่ขาด​อาหาร​หรือ​น้ำ แสงแดด​และ​ลมร้อน​ของ​ทะเลทราย​จะ​ไม่โจมตี​พวกเขา เพราะ​พระองค์​ผู้ปลอบโยน​พวกเขา​จะ​นำหน้า​พวกเขา และ​พระองค์​จะ​นำทาง​พวกเขา​ไปถึง​ตาน้ำ​ทั้งหลาย เรา​จะ​ทำให้​ภูเขา​ทั้งหลาย​ของเรา​แบน​เป็นถนน และ​ถม​ที่ต่ำ​ขึ้นมา​เป็น​ทางหลวง​ของเรา ดูสิ จะ​มี​บางคน​มา​จาก​แดนไกล จะมี​บางคน​มา​จาก​ทิศเหนือ​และ​ทิศตะวันตก และ​จะมี​บางคน​มาจาก​ทาง​ภาคใต้​ของอียิปต์” ฟ้าสวรรค์เอ๋ย ร้องเพลงเถิด แผ่นดินโลกเอ๋ย ชื่นชม​ยินดีเถิด ภูเขา​ทั้งหลายเอ๋ย ระเบิด​เป็น​เสียงเพลง​แห่งความชื่นชม​ยินดีเถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้​ปลอบโยน​คนของพระองค์ และ​พระองค์​จะให้​ความรัก​กับ​คนของพระองค์​ที่​ทุกข์ยาก​ลำบาก

พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​ดังนี้​ว่า “เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เรา​จะ​โปรดปราน เรา​ก็​ตอบ​เจ้า และ​เมื่อ​ถึง​วัน​ช่วย​ให้​รอด​พ้น เรา​ก็​ช่วย​เจ้า เรา​จะ​รับ​เจ้า​ไว้ เพื่อ​เป็น​พันธ​สัญญา​แก่​ชน​ชาติ เพื่อ​ฟื้นฟู​แผ่นดิน เพื่อ​มอบ​สิทธิ​ที่​ดิน​ที่​ถูก​ทิ้ง​ร้าง​ไว้ เพื่อ​บอก​เหล่า​นักโทษ​ว่า ‘ออก​ไป​เถิด’ และ​พูด​กับ​บรรดา​ผู้​ที่​อยู่​ใน​ความ​มืด​ว่า ‘ออก​มา​จาก​ความ​มืด​เถิด’ พวก​เขา​จะ​พบ​ทุ่ง​หญ้า​ตาม​ทาง และ​เนิน​เขา​โล้น​ทุก​แห่ง​จะ​เป็น​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​จะ​ไม่​หิว​หรือ​กระหาย ลม​และ​ดวง​อาทิตย์​อัน​ร้อนแรง​จะ​ไม่​กระทบ​พวก​เขา เพราะ​องค์​ผู้​มี​เมตตา​ต่อ​พวก​เขา​จะ​นำ​พวก​เขา​ไป และ​จะ​นำ​พวก​เขา​ไป​ยัง​แหล่ง​น้ำ และ​เรา​จะ​ทำให้​เทือกเขา​กลาย​เป็น​ทาง​ราบ และ​ถนน​จะ​ถูก​ยก​สูง​ขึ้น ดู​เถิด เขา​เหล่า​นี้​จะ​มา​จาก​แดน​ไกล และ​ดู​เถิด คน​เหล่า​นี้​มา​จาก​ทิศ​เหนือ​และ​จาก​ทิศ​ตะวัน​ตก และ​มา​จาก​ดินแดน​สินิม” ฟ้า​สวรรค์​เอ๋ย จง​ชื่นชม​ยินดี แผ่นดิน​โลก​เอ๋ย จง​ดีใจ เทือกเขา​เอ๋ย จง​ส่งเสียง​ร้อง​เพลง โอ เพราะ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ปลอบ​ประโลม​ชน​ชาติ​ของ​พระ​องค์ และ​มี​ความ​สงสาร​ต่อ​คน​ของ​พระ​องค์​ที่​มี​ความ​ทุกข์​ใจ

พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า “ในเวลาอันชอบ เราได้ฟังเจ้า ในวันแห่งความรอด เราได้ช่วยเจ้า เราจะรักษาเจ้าไว้ และมอบให้​เจ้​าเป็นพันธสัญญาของมนุษยชาติ เพื่อสถาปนาแผ่นดิน เพื่อเป็นเหตุ​ให้​ได้​รับมรดกที่ร้างเปล่านั้น เพื่อเจ้าจะกล่าวแก่​ผู้​ถู​กจองจำว่า ‘ออกไปเถิด’ ต่อบรรดาผู้​ที่อยู่​ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว’ เขาทั้งหลายจะเลี้ยงชีวิตตามทาง และตามที่สูงทั้งหลายจะเป็​นที​่​หาก​ินของเขา เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนหรือดวงอาทิตย์จะไม่ทำลายเขา เพราะพระองค์ซึ่งเมตตาเขาจะทรงนำเขาไป และจะนำเขาไปตามน้ำพุ เราจะทำภูเขาของเราทั้งหมดเป็นทางเดิน และทางหลวงของเราจะสูง ดู​เถิด พวกเหล่านี้จะมาจากเมืองไกล และดู​เถิด บ้างมาจากเหนือและจากตะวันตก และบ้างมาจากแผ่นดินสเวเน” โอ ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย จงร้องเพลง โอ แผ่​นดินโลกเอ๋ย จงลิงโลดเถิด โอ ภู​เขาเอ๋ย จงเปรมปรี​ดิ​์​ร้องเพลง เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเล้าโลมชนชาติของพระองค์​แล้ว และจะทรงเมตตาแก่คนของพระองค์ ผู้​ที่​ถู​กข่มใจ