Mavhesi emuBhaibheri Ane Mukurumbira kubva kuna લુક 8

Pakurirana nevamwe

પુંણ તાજી જમી મ પડ્યુ, વેયુ એંવં મનખં નેં જેંમ હે, ઝી પરમેશ્વર નું વસન હામળેંનેં ભલા અનેં તાજા મન મ હમાળેં રાખે હે, અનેં ધારેંણ થી ઝેંમ પરમેશ્વર સાહે હે વેયુ કામ કરે હે.”

ઝી બી ઝાડજ્યી મ પડ્યુ વેયુ એંવં મનખં નેં જેંમ હે, ઝી પરમેશ્વર નું વસન હામળે હે, પુંણ એંના જીવન ના બારા મ સિન્તા અનેં ધનવાન બણવા ની અસ્યા અનેં જીવન ના મોજ-માયા મ ફસાએં જાએ હે, અનેં વેય હેંનં કામં નેં નહેં કરતં ઝી પરમેશ્વર હેંનં થી સાહે હે.

ભાઠં ઇપેર પડેંલું બી એંવં મનખં નેં જેંમ હે, વેય વસન હામળેંનેં આનંદ થી ગરહણ તે કરે હે, પુંણ પરમેશ્વર નું વસન હેંનં ના હડદા મ ઉંડાઈ થી નેં રાખવા ને લેંદે વચન થુંડકેંસ દાડં હારુ રે હે, હેંના પસી વસન નેં લેંદે હેંનં ઇપેર દુઃખ નેં તે સતાવ થાએ હે, તે વેય તરત પરમેશ્વર ના વસન ઇપેર વિશ્વાસ કરવો સુંડ દે હે.

તર ઇસુવેં સેંલંનેં કેંદું, “તમારો વિશ્વાસ કાં હે? પુંણ વેયા સમકેં જ્યા અનેં વિસાર કરતા થાએંજ્યા અનેં એક બિજાનેં કેંવા મંડ્યા, ઇયો કુંણ હે ઝી વાએંરા અનેં પાણેં નેં હુંદો હોકમ આલે હે, અનેં વેય હેંનો હોકમ માનેં હે?”

રસ્તા નેં મેરેં વાળું બી એંવં મનખં નેં વતાડે હે, ઝેંનવેં હામળ્યુ, તર શેતાન આવેંનેં હેંનં ના મન મહું સુંર લેં જાએ હે, કે ખેંતુંક એંવું નેં થાએ કે વેય વિશ્વાસ કરેં અનેં હેંનનેં તારણ મળે.

પરમેશ્વર દરેક હીની વાતં નેં પરગટ કરહે, ઝેંનેં મનખં હઝુ તક નહેં જાણતં. વેયો દરેક વાતં ની જાણ કરાવ દેંહે ઝી હઝુ તક અજણી હે.

ઝર બજ્યેરેં ભાળ્યુ કે હૂં હતાએં નહેં સક્તી, તર ફફડતી જાએંન આવી, અનેં ઇસુ ન પોગં મ પડેંનેં બદ્દ મનખં નેં હામેં વતાડ્યુ કે હૂં કઇના કારણ થી તનેં અડી, અનેં કેંકેંમ તરત હાજી થાઈ ગઈ. ઇસુવેં હીની બજ્યેર નેં કેંદું, “બીટી તું હાજી થાએં ગઈ હે કેંમકે તેં મારી ઇપેર વિશ્વાસ કર્યો કે હૂં હાજી કરેં સકું હે, શાંતિ થી તાર ઘેર જાતિ રે.”

તર સેંલંવેં ટીકે આવેંનેં ઇસુ નેં જગાડ્યો, અનેં કેંદું, “માલિક! માલિક! હમું બુડવા કરજ્યે હે.” તર વેયો ઉઠેંનેં કુંએંણા નેં અનેં પાણેં ની ઝાભોળં નેં વળગ્યો અનેં વેય થમેં જ્ય અનેં ટાડં પડેંજ્ય.