Известные библейские стихи из Ṁaṫa 5

Поделиться

Agus ní lasaid dáoine coinneal do, ċum go gcuirfidis fa ḃéul buiséal í, aċd a gcoinnléoir; agus ní sí solas dá a mbíonn a stiġ. Go maḋ mar sin ḋealróċus ḃur soillsisi a ḃfíaġnuisi na ndáione, a gcrúṫ go ḃfaicfiḋ síad ḃur ndeaġoibriġṫe, agus do dtioḃruid glóir dá ḃur Naṫair atá ar neaṁ.

Is siḃsi solus an doṁain. Ní héidir caṫair atá ar na suiġiuġaḋ ar ṡlíaḃ dfolaċ.

Is beannuiġṫe na daóine na dáoine atá glan ná gcroiḋe: óir do ċífiḋ síad Día.

Is beannuiġṫe an dream air a ḃfuíl ocras agus tart na córa: óir sáiseoċṫar iád.

Aċd a deirimsi riḃ, Bíoḋ gráḋ agaiḃ dá ḃur naíṁdiḃ, beannaiġiḋ na dáoine ṁallaiġeas siḃ, deunaiḋ maiṫ do na dáoiniḃ ait ar beag siḃ, agus deúnaiḋ urnaiġṫe ar son na muinntire ḃuaiḋreas siḃ, agus ḋíbreas suḃ

Is beannuiġṫe na boiċd a sbioruid óir is leó ríoġaċd neiṁe.

Is beannuiġṫe luċd na sioṫċána do ḋéanaṁ: óir goirfiḋṫear clan Dé ḋioḃ.

Is beannuiġṫe na daóine do ní doḃrón: óir do ġeaḃa síad sólás.

Is beannuiġṫe an dream ḟuilngeas doċar ar son na córa: óir is léo ríoġaċd neiṁe.

Is beannuiġṫe na daóine trócaireaċa: óir do ġeaḃa síad trócaire.

Is beannuiġṫe ḃeiṫí, an tan imḋeargfuid dáoine siḃ, agus ḋibeoruid siḃ, agus a déuruid gaċ uile ḋroċḟocal riḃ go bréugaċ, ar mo ṡonsa. Bioḋ gaírdeaċas, agus luáṫġáir óruiḃ: óir is mór ḃur lúaiḋeaċd ar neaṁ: óir is mar sin do ġérleanadar na faiḋe ṫaínic roṁaiḃ.

Is beannuiġṫe na daóine ceannsaiġe: óir bíaiḋ oiġreaċd na talṁan aca.

Is siḃsi salann na tulṁan: giḋeaḋ dá ccaillfeaḋ an salann a ḃlas, creúd lé a saillfiḋṫear é? ni ḃfuil féiḋm air ó sin súas, aċd a ṫilgean a maċ, agus a ṡailart fá ċosaiḃ dáoine.

Ar a naḋḃarsin bíḋiḋsi deangṁálta, mar atá ḃur Naṫair atá air neaṁ deangṁálta.

Aċd go maḋ é ḃús coṁráḋ ḋáoiḃ, A seaḋ, a seaḋ; Ni heaḋ, ni heaḋ: aċd giḋ bé ní ḃías as a gcionn so is ó nolc atá sé.

Do ċúlaḃair go nduḃraḋ, Súil ar son súile, agus fíacail ar son fíacaile: Aċd ċeana a deirimsi riḃ, Na cuiriḋ a naġaiḋ a nuilc: aċd gioḋ bé neaċ ḃúailfeas tú air do ġíall deas, iompóiġ ċuige fos an gíall oile.

Ar a naḋḃarsin mas cionntaċ do ṡúil deas, bean asad í, agus teilg uáit í: óir is fear ḋuit aónḃall dod ḃallaiḃ do ḋul a múġa, na do ċorp uile do ṫeilgean go hifearn. Agus má ḃeir do láṁ ḋeas sgannail ḋuit, gear ḋiot í, agus teilg uait í: óir is fear ḋuit áonḃall dod ḃallaiḃ do ḋul a múġa, na do ċorp uile ṫeilgean go hifearn.