Известные библейские стихи из متّی 25

Поделиться

بادشاہ جواب ڈیسی مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو ’جِیں ویلے تُساں میڈے اِنہاں سبھ کنُوں چھوٹے بِھرانواں ءچوں کہیں ہِک نال ایہ سلوک کیتا تاں میڈے نال کیتا۔‘

اُوندے مالک اُونکُوں آکھیا، ’شاباش میڈے چنگے تے اِیماندار نوکر۔ تُوں تھوڑے ءچ اِیماندار ریہا۔ مَیں تیکُوں بہُوں ساریاں چیزاں دا مُختار بنڑیساں۔ آپنڑے مالک دی خوشی ءچ شریک تھی۔‘

کیوں جو جیندے کولھ ہے اُونکُوں بِیا وی ڈِتا ویسی تے اُوندے کولھ زیادہ تھی ویسی۔ پر جیندے کولھ کُجھ نئیں، اُوندے کنُوں او وی جیہڑا اُوندے کولھ ہے گِھن گِھدا ویسی۔

اِیں واسطے جاگدے راہو کیوں جو تُساں نہ اُوں ڈینہہ کُوں جانڑدے ہیوے، نہ اُوں ویلے کُوں۔

کیوں جو مَیں بُکھا ہم تے تُساں میکُوں کھانڑا کھوایا۔ مَیں ترِسّا ہم تے تُساں میکُوں پانڑی پِلایا۔ پردیسی ہم تے تُساں میکُوں آپنڑے گھر ءچ جاہ ڈِتی۔

اُوندے مالک اُونکُوں آکھیا، ’شاباش میڈے چنگے تے اِیماندار نوکر۔ تُوں تھوڑے ءچ اِیماندار ریہا، مَیں تیکُوں بہُوں ساریاں چیزاں دا مُختار بنڑیساں۔ آپنڑے مالک دی خوشی ءچ شریک تھی۔‘

ننگا ہم تے تُساں میکُوں کپڑے پوائے۔ بیمار ہم تے تُساں میڈی ڈیکھ بھال کیتی، قید ءچ ہم تے تُساں میکُوں مِلنڑ آئے۔‘