Versete biblice populare din Efeesa 5

Împărtășește

Aus Gott siene leewe Kjinja, sträft am emma änelja to woaren. Habt soone Leew eena toom aundren aus Christus to ons haud, un sien Läwen fa ons opfad aus eenen scheenen Jeroch aun däm Gott eenen Jefaulen haud.

Siet väasechtich, daut jie derch dit Läwen gonen aus kluake Menschen un nich aus soone, dee nich weeten, waut to de Sach jehieet. Un nuzt de Tiet ut, wiels daut es eene schlajchte Tiet.

Un bedrinkjt junt nich aun Wien, wuaderch jie de Kontroll äwa junt selfst velieren, oba woat voll vom Heiljen Jeist. Rät eena toom aundren met Psalmen un sinjen un jeistliche Leeda. Sinjt un spält em Hoat däm Harn to ieren. Un dankt en aules emma Gott, dän Voda, fa aules en Jesus Christus onsen Harn sienen Nomen.

Siet veninftich un finjt ut, waut de Har von junt velangt.

Mana, siet june Frues jrod soo goot, aus Christus siene Jemeent goot wia, un sikj selfst fa ar hanjäwen deed

Ieescht läwd jie uk em diestren, oba nu haft Gott en junt Licht oppdachen loten. Dan läft nu uk aus soone Kjinja, dee daut Licht haben.

Schekjt junt eena toom aundren ut Ieaforcht fa Christus.

Un jie Frues, siet june Mana soo unjadon, aus jie däm Harn sent.

Oba aulemol, jie Mana sellen june Frues jrod soo goot sennen, aus junt selfst, un de Frues sellen soo sorjen, daut see äare Mana achten.

“Dit es wuarom een Maun Voda un Mutta veloten woat, om met siene Fru toop to sennen, un dee twee woaren een Fleesch sennen.”

Un habt nuscht to doonen met onfruchtboare Woakjen, dee von em diestren komen; stalt dee leewa verendach.