Versete biblice populare din Efeesa 6

Împărtășește

Wiels wie haben nich mau jäajen Fleesch un Bloot to kjamfen, oba jäajen jewaultje, beese Jeista von de Himmelswelten un met Jewaulten un Harschoften von em diestren, dee äwa dise Welt harschen.

Dit doot aula em Jebäd un bät Gott om Help. Bät emma wan de Jeist junt doatoo aunmont. Blieft waka un jäft nich no met bäden. Bät fa aule, dee to Gott sien Volkj jehieren.

Lajcht junt daut Jescher opp, daut Gott fa junt reed haft, daut jie bestonen kjennen, wan de beesa Fient junt aunjript.

Nämt aule Jewäaren, dee Gott fa junt haft, daut jie utrechten kjennen waut daut brukt, bestonen to kjennen, wan de beesa Dach kjemt.

Äwa aules nämt dän Gloowen aus eenen Schilt, wua de beesa met siene brennende Feilen nich derchscheeten kaun. June Radunk sat junt opp aus eenen Hoot, un Gott sien Wuat aus een Schwieet, daut de Jeist junt jeft.

Stot faust, met de Woarheit om junt aus eenen Gort, un de Jerajchtichkjeit ver junt aus een Brostschilt. Daut Evangelium, daut dän Fräd brinjt, trakjt aun soo aus Schoo opp june Feet.

Tolatst: Sorcht doafäa, daut jie stoakj woaren derch dee Krauft, dee de Har junt jeft.

“Voda un Mutta ieren” wia daut ieeschte Jeboot, wuaropp Gott daut Vespräakjen läd: “daut die daut goot jeit un du lang oppe Ieed läwen kaust.”

Kjinja, june Christenpflicht es, june Elren to jehorchen, wiels daut es daut rajchte to doonen.