Pieśni nad pieśniami 4
4
Pieśń czwarta: Miłość oczarowana
(On do niej)
1O, jakże jesteś piękna,
moja przyjaciółko!
O, jakże piękna!
Twoje oczy – gołębie#Pnp 1:15; 5:12#4:1 gołębie: (1) oczy kobiet na malowidłach egipskich przypominały kształt gołębia; (2) chodzi o metaforę wyglądu, nie sensu; (3) symbolicznie: gołąb jest synonimem czystości.
spoza twojej zasłony!
Twoje włosy – jak stado kóz
spływających#4:1 spływających, שֶׁגָּלְשׁוּ (szeggaleszu), lub: zstępujących; wg G: pojawiających się, αἳ ἀπεκαλύφθησαν; Pnp 4:1L. z góry Gilead.#Pnp 6:5
2Twoje zęby – jak stado owiec
ostrzyżonych,
które wyszły z kąpieli –
u wszystkich bliźniacza,
żadnej nie brak młodych.#Pnp 6:6-7
3Twoje wargi są jak wstążka
karmazynu –
twoje usta są przepiękne.#4:3 Lub: twoja mowa jest [pełna] wdzięku: מִדְבָּר (midbar) oznacza usta, organ mowy, a przez to mowę. Tak też w G: ἡ λαλιά σου ὡραία.
Twoja skroń#4:3 Wg G: policzek, μῆλόν jak plaster granatu
spoza twojej zasłony.
4Twoja szyja jest jak wieża Dawida,
zbudowana na zbrojownię!#4:4 zbudowana na zbrojownię, בָּנוּי לְתַלְפִּיּוֹת (banuj letalpijot): תַּלְפִיּוֹת (talfijot) jako hl różnie rozumiany: (1) G transliteruje ten termin; (2) po rewok. wyrażenie תֵּל פֵיוֹת (tel peot), wzgórze warg, odnosi się do wieży wybudowanej przez Dawida na wzgórzu w dolinie Libanu; (3) wyrażenie odnosi się do Jerozolimy jako wzgórza, ku któremu kierują się wszystkie usta (T, Berakhot 30a); (4) gr. εἰς ἐπάλξεις, czyli: dla obrony α’; (5) εἰς ὓψη, czyli: by być wzniosłą σ’; cum propugnaculis Vg; (6) dla zawieszania ust w sensie krawędzi miecza, a zatem dla zawieszania miecza lub na zbrojownię Ibn Ezra; (7) dla rzędów l. dla warstw, od hbr. rdzenia לפא spokrewnionego z arab. lafa’a, uporządkować, co mogłoby ozn.: zbudowana dla rzędów (tarcz) l. zbudowana z rzędów (kamieni), l. dla uporządkowania (na niej). Praktyka wieszania tarcz na murach baszt łączona jest z 2Krn 32:5 i Ez 27:10-11; Pnp 4:4L.
Tysiąc tarcz jest na niej
zawieszonych,
a to wszystko oręż walecznych!#4:4 oszczepy walecznych G.
5Dwoje twoich piersi jest jak
dwoje sarniąt,
bliźniąt gazeli,
pasących się między liliami.
6Zanim odetchnie dzień
i uciekną cienie,
pójdę na górę mirry
i na wzgórze kadzidła.
7Cała jesteś piękna, moja
przyjaciółko,
i nie ma w tobie [najmniejszej]
skazy.
8Zstąp wraz ze mną z Libanu,
panno młoda,
zstąp wraz ze mną z Libanu!
Zejdź ze szczytu Amana,
ze szczytu Seniru i Hermonu,
od [strony] lwich legowisk,
z gór panter!
9Oczarowałaś mnie,#4:9 Oczarowałaś mnie, לִבַּבְתִּנִי (libawtini), cz odrzeczownikowy od hbr. לֵבָב (lewaw), serce. Może oznaczać zarówno dodanie serca, tzn. dodanie odwagi, otuchy, jak również pozbawienie serca, tzn. oczarowanie, Pnp 4:4L. moja siostro,#4:9 moja siostro, pod. Pnp 4:9, 10, 12; 5:1 (Pnp 4:9L).
panno młoda,
oczarowałaś mnie jednym
[błyskiem] swoich oczu,#4:9 Być może: jednym twoim koralikiem (oczkiem naszyjnika), Pnp 4:9L.
jednym łańcuszkiem ze swej szyi!
10Jak cudowne są twe pieszczoty,
moja siostro, panno młoda,
jak dobre są twe pieszczoty –
lepsze od wina!
A zapach twych olejków#Pnp 1:3#4:10 olejków: wg G: szat, ἱματίων σου.
jest lepszy od wszelkich balsamów.
11Patoką opływają twoje wargi,
panno młoda,
miód i mleko są pod twoim
językiem,
a zapach twoich szat
jest jak zapach Libanu.
12Ogrodem zaryglowanym jest
moja siostra, panna młoda,
zdrojem zaryglowanym,#4:12 ogrodem zaryglowanym […]źródłem zaryglowanym, גַּל נָעוּל …גַּן נָעוּל, gra słów.
opieczętowanym źródłem.
13Twe gałęzie#4:13 Twe gałęzie: שְׁלָחַיִךְ. (szelachaich): metaf. o niepewnym zn. (ramiona? uda?), być może שְׁנֵי לְחָיָיִךְ. (szne lechajjch), twoje dwa policzki. to sad#4:13 sad, פַּרְדֵּס (pardes), παράδεισος, od staroperskiego pairidaeza, ozn. zamknięty park, miejsce zabaw królów i dostojników perskich z okresu Achemenidów. W SP w Ne 2:8; Kzn 2:5; Pnp 4:13; Pnp 4:13L. drzew
granatowych
z dorodnymi owocami,
gronami henny i nardu.
14Nard i szafran!
Trzcina, cynamon –
z wszelkimi wonnymi krzewami!
Mirra i aloes –
ze wszystkimi najlepszymi
balsamami!#4:14 balsamami, בְשָׂמִים (besamim), może ozn. balsam l. drogie wonności w ogóle.
15[Jesteś] źródłem ogrodów,#4:15 Tzn. źródło, z którego wypływają strumienie wody nawadniające ogrody. studnią
żywej wody#4:15 Żywa woda, מַיִם חַיִּים (maim chajim): świeża, bieżąca woda w odróżnieniu od stojącej; חַיִּים, czyli: żywy, często odnosi się do tego, co świeże (Rdz 26:19), zdrowe (Syr 30:14), kwitnące (Rdz 43:7, 27). Świeża bieżąca woda rozumiana jest jako czysta (Kpł 14:5-6, 50-52; 15:13), jako źródło odświeżenia (Rdz 26:19), Pnp 4:15L. –
i [to takiej, jaka] spływa z Libanu!
(Ona do niego)
16Powstań, wietrze z północy!
Przyjdź, wietrze południa!
Przewiej mój ogród, niech
rozniesie się jego balsam!
Niech przybędzie mój ukochany
do swojego ogrodu
i niech spożywa jego dorodne
owoce!
Obecnie wybrane:
Pieśni nad pieśniami 4: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej