Joba 19

19
Job: Głos nadziei
1Wtedy Job odpowiedział tymi słowy:
2Jak długo będziecie dręczyć
moją duszę
i kruszyć mnie słowami?
3Już dziesięć razy#Rdz 31:7, 41; Lb 14:22#19:3 dziesięć razy, עֶשֶׂר פְּעָמִים, idiom: często, zob. Rdz 31:7; Lb 14:22. znieważyliście
mnie,
nie wstydzicie się mnie
krzywdzić.#19:3 krzywdzić, הָכַר (hachar), hl.
4Ale niech będzie – zbłądziłem,
uchybienie#19:4 uchybienie, מְשׁוּגָה (meszugaʰ), hl. jest po mojej stronie.
5Jeśli naprawdę chcecie mieć rację,
udowodnijcie mi, że słusznie
znoszę pohańbienie.
6Wiedzcie przy tym, że Bóg mnie
podkopał
i zarzucił na mnie swoją sieć.
7Oto krzyczę: Gwałt!#Jr 20:8; Ha 1:2 – i nie mam
odpowiedzi; #Prz 21:13
wzywam pomocy – a osądu brak.
8Zagrodził mi drogę i nie mogę
przejść;#Tr 3:7
a nad moimi ścieżkami roztoczył
ciemności.
9Pozbawił mnie mojej godności
i zdjął z mojej głowy koronę.#Jb 29:14; Ps 8:6; Iz 61:3
10Bije we mnie zewsząd – i odchodzę,
jak drzewo wyrwał mą nadzieję.
11Uniósł się na mnie gniewem
i potraktował mnie tak, jakbym był
[jednym] z Jego wrogów.#Jb 13:24; 33:10
12Nadciągnęły razem Jego hufce,
przygotowały podejścia
przeciwko mnie
na swych drogach
i obległy zewsząd mój namiot.
13Oddalił ode mnie moich braci,
a moi znajomi potraktowali mnie
jak całkiem obcego.#Ps 38:12; 69:9
14Opuścili mnie moi krewni,
a bliscy przyjaciele#19:14 bliscy przyjaciele, מְיֻדָּעַי (mejudda‘aj). o mnie
zapomnieli.
15Przebywający w mym domu#19:15 Przebywający w mym domu, גָּרֵי בֵיתִי, lub: goście.
i moje służące uważają mnie
za obcego,
stałem się w ich oczach
cudzoziemcem.
16Gdy wołam na mego sługę,
nie odzywa się;
własnymi ustami muszę go błagać
[o przysługę].
17Moim oddechem#19:17 oddechem, רוּחַ. brzydzi się
moja żona,
jestem obrzydliwością dla synów
mego łona.#19:17 dla synów mego łona, לִבְנֵי בִטְנִי, idiom: dla synów łona, z którego wyszedłem, tj. dla synów mojej matki, czyli: dla moich braci.
18Nawet mali chłopcy#19:18 mali chłopcy, עֲוִילִים (‘awilim), hl2, por. Jb 21:11. mną gardzą;
gdy wstaję, wyśmiewają mnie.
19Brzydzą się mną wszyscy
moi mężowie zaufania,#19:19 mężowie zaufania, מְתֵי סוֹדִי, lub: członkowie mojej rady, powiernicy.
a ci, których kochałem,
zwracają się przeciwko mnie.#Ps 41:10
20W mojej skórze i w moim ciele
przykleiła się moja kość#19:20 W mojej skórze i w moim ciele przykleiła się moja kość, בְּעוֹרִי וּבִבְשָׂרִי דָּבְקָה עַצְמִי: idiom: W skórze i kościach przycupnęło moje życie (?), Jb 19:20L.
i uszedłem tylko ze skórą
moich zębów.#19:20 skórą moich zębów, בְּעוֹר שִׁנָּי, idiom: (1) ze skórą w zębach (tak jak spłoszony drapieżnik umyka drasnąwszy tylko ofiarę); (2) ze skórą na zębach, tzn. (a) z wargami; (b) pozostały mi tylko wargi; (c) pozostała mi tylko możliwość mówienia; (3) z dziąsłami, Jb 19:20L. Wg G: W mojej skórze – zepsute [części] ciała, a moje kości trzymane są w zębach, ἐν δέρματί μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἐν ὀδοῦσιν ἔχεται.
21Zmiłujcie się nade mną,
zmiłujcie się nade mną,
wy, moi przyjaciele,
bo mnie dotknęła ręka Boga!
22Dlaczego mnie prześladujecie,
jak Bóg,
i nie dość wam widoku mego ciała?
23O, gdyby tak spisano moje słowa,
gdyby tak utrwalono na zwoju,#19:23 Lub: na piśmie, בַּסֵּפֶר: być może w tym przypadku – ze względu na następujący cz: חָקַק, czyli: wykuć, wyciąć – chodzi o związek z ak. sipparu, czyli: miedź, zob. Iz 30:8; Sdz 5:14. Pisanie na foliach miedzianych znane było w okresie XII-II w. p. Chr.
24żelaznym rylcem i ołowiem#19:24 Ołowiem mogły być zalewane wykute litery, Jb 19:24L.
wykute w skale na zawsze.
25Bo ja wiem, że mój Odkupiciel#Rt 4:1-6; Ps 25:22; Iz 43:14; 44:6 żyje
i że [jako] ostatni stanie
nad prochem,#19:25 Lub: prochem ziemi; wg G.
26a potem, gdy zniszczą już moją
skórę,#19:26 gdy zniszczą już moją skórę, עוֹרִי נִקְּפוּ־זֹאת, lub: gdy zniszczeje moja skóra. Wg G: Oby powstała skóra moja, która przez to przeszła, od Pana bowiem [rzeczy] te zostały we mnie dokonane, ἀναστήσαι τὸ δέρμα μου τὸ ἀνατλῶν ταῦτα παρὰ γὰρ κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη.
to [uwolniony] od swego ciała
będę oglądał Boga.#19:26 To [uwolniony] od swego ciała będę oglądał Boga, וּמִבְּשָׂרִי אֶחֱזֶה אֱלוֹהַּ: nie jest jasne, czy Job był przekonany o tym, że będzie oglądał Boga poza ciałem, czy po zmartwychwstaniu.
27Zobaczę Go ja osobiście
i moje oczy zobaczą,
nie kto inny –
omdlewają moje nerki
w moim łonie.#19:27 omdlewają (l. nikną) moje nerki w moim łonie, כָּלוּ כִלְיֹתַי בְּחֵקִי, idiom: o, jak moje jestestwo za Nim tęskni.
28Bo mówicie: Jak moglibyśmy
go dopaść,
tak by dało się znaleźć
korzeń sprawy przeciw niemu?
29Drżyjcie wy przed mieczem,
bo to jest wina,
gdyż miecz to gniew za winy,
po to, abyście wiedzieli,
że jest sąd!

Obecnie wybrane:

Joba 19: SNPD4

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj