Joba 20
20
Sofar: Bezbożnym nieodwołalna zguba
1Wtedy Sofar z Naama odezwał się w te słowa:
2Dlatego#20:2 Dlatego, zob. użycie לָכֵן w 1Sm 28:2. moje rozterki#20:2 rozterki, שְׂעִפִּים (se‘ippim), hl2, zob. Jb 4:13.
sprawiają, że odpowiadam,
i [czynię to] z powodu pobudzenia
we mnie.
3Słyszę obraźliwe pouczenie
i, według mojego zrozumienia,
[mój] duch mi odpowiada.
4Czy wiesz#20:4 Czy wiesz: wg Ms: Czy tego nie wiesz, pod. G: μὴ ταῦτα ἔγνως. o tym, że od zawsze,
od umieszczenia człowieka
na ziemi,
5wiwatowanie bezbożnych trwało
krótko,
a radość niegodziwego była
chwilowa?#Ps 37:35-38
6Choćby jego wyniosłość dosięgała
niebios,
a jego głowa dotykała chmury,
7ginął na zawsze jak jego odchody,#20:7 odchody, גֵּל (gel).
[a] ci, którzy go widywali, pytali:
Gdzież on [się podział]?
8Ulatuje [taki] jak sen –
i już go nie znajdą –
i znika jak nocne widziadło.
9Ogląda go oko i przestaje,
i nie zobaczy go już jego miejsce.
10Jego synowie muszą zabiegać
o przychylność#20:10 zabiegać o przychylność, יְרַצּוּ (jeratstsu), lub: wynagrodzić (pokrzywdzonym), od רָצָה, hom. II, Jb 20:10L. zubożonych,
a jego ręce#20:10 jego ręce, יָדָיו, idiom: jego dzieci, Jb 20:10L. muszą zwrócić jego
bogactwo.
11Choć jego kości#20:11 kości, עַצְמוֹתָיו, idiom będący synonimem człowieka. były pełne
młodzieńczości,
wraz z nim spoczęła ona w prochu.
12Choć zło osładzało mu usta,
skrywał je pod swoim językiem,
13hołubił je sobie i nie porzucał go,
i zatrzymywał na swym
podniebieniu,
14to chleb w jego wnętrzu bywał
zamieniany
w żółć żmii w jego trzewiach.
15Połknął [taki] bogactwo, ale je
zwymiotował,
Bóg wyparł je z jego brzucha.
16Wessał jad żmii
i zabił go język gada.#20:16 gada, אֶפְעֶה (’ef‘eʰ), hl, wg G: węża, γλῶσσα ὄφεως.
17Nie spojrzy [już z radością]
na strumienie,
płynące potoki miodu i śmietany.
18Musi oddać, co zyskał,#20:18 zyskał, יָגָע (jaga‘), hl, lub: nieuczciwie zyskał (?).
nie przełknie tego,
nie nacieszy się bogactwem
swego handlu.
19Bo gnębił, porzucał ubogich,
zagarniał dom, a nie budował –
20bo nie znał umiaru w swoim
wnętrzu,
nie dał ujść niczemu, czego pragnął.
21Nie było pozostałości po jego
posiłku,
dlatego nie zachowały się jego
dobra.
22Mimo obfitości jego dostatku
dosięgały go troski,
spadała na niego cała moc niedoli.
23Gdy będzie napełniał swój brzuch,
[Bóg] ześle na niego żar swojego
gniewu
i spuści [go] na niego [niczym
deszcz] w jego wnętrzności.#20:23 wnętrzności, לְחוּם (lechum), por. So 1:17, lub: uderzenia, hom. II, por.: zrzuci na niego [niczym deszcz] bóle G, νίψαι ἐπ᾽ αὐτὸν ὀδύνας. Inne emendacje, Jb 20:23L.
24Gdy będzie uciekał przed bronią
żelazną,
przeszyje go łuk spiżowy.
25Wyciągnie [strzałę] i wyjdzie mu
z pleców,
i grot#20:25 grot, בָּרָק (baraq), może oznaczać błyskawicę, ale też błyszczący obiekt, zob. Pwt 32:41; Na 3:3; Ha 3:11. z jego żółci –
[i] spadną na niego strachy.
26Zupełna ciemność zaczajona jest,
aby skryć jego skarby,
pożre go ogień [przez nikogo]
nie rozniecony,
pochłonie tego, kto pozostał
w jego namiocie.
27Niebiosa odsłonią jego winę,
a ziemia powstanie przeciw niemu.
28Uprowadzi#20:28 Uprowadzi: wg G: Wyciągnie, ἑλκύσαι. [On] cały dobytek#20:28 dobytek, יְבוּל (jewul), oznacza też: plony ziemi, por. Kpł 26:4; Sdz 6:4; em. nastrumień, powódź (נָבָל), por. Iz 30:25; 44:4, strumień (יוּבַל), zob. Jr 17:18, lub rzekę (אוּבַל), zob. Dn 8:2, a zatem: strumień zmyje jego dom.
jego domu,
rozpłynie się [on] w dniu
Jego gniewu.
29Taki jest dział, który Bóg
przygotowuje
człowiekowi
bezbożnemu,
i [takie jest] dziedzictwo
zapowiedziane mu
przez Boga.#Jb 27:13
Obecnie wybrane:
Joba 20: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej