Joba 14
14
Refleksja nad życiem
1Człowiek urodzony przez kobietę –
krótkie [jego] dni i pełne
niepokoju.#14:1 Lub: troski.
2Wyrasta jak kwiat i więdnie,
umyka jak cień – i nie ostaje się.#Jb 8:9; Ps 102:12; 103:15; 144:4; Iz 40:6
3Tak! Nad takim otwierasz swoje
oczy
i pozywasz mnie przed siebie
na sąd.
4Kto da#14:4 Kto da, מִי־יִתֵּן, w innym kontekście: oby, Jb 14:4L. czyste#14:4 Tj. czystego (rm). z nieczystego?
Ani jeden!#Rdz 6:5; Ps 51:7; Iz 6:5
5Gdyż ustalone#14:5 ustalone, חֲרוּצִים, wygrawerowane. są jego dni,
liczba miesięcy u Ciebie,
ustalasz jego porcję
i [jej] nie przekracza.
6Przestań wpatrywać się w niego,
niech ustanie,#14:6 niech ustanie, וְיֶחְדָּל: em. na: i odstąp, וַחֲדָל, por. Jb 7:16; 10:20.
aż się pocieszy jak najemnik
swoim dniem.
7Bo [o ile] jest nadzieja dla drzewa –
choć zostaje ścięte, odrasta
i jego pęd rośnie dalej;
8choć zestarzeje się w ziemi
jego korzeń
i w prochu umrze jego pień,
9to gdy poczuje wilgoć, kiełkuje,
puszcza gałązkę jak świeża
sadzonka –
10o tyle gdy człowiek umiera,
to na dobre;#14:10 to na dobre, וַיֶּחֱלָשׁ, lub: nie ma siły, traci wszelkie siły.
gdy zgaśnie człowiek,
to gdzież on jest?#14:10 to gdzież on jest? wg G: go już nie ma, οὐκέτι ἔστιν.
11Jak wód ubywa w morzu,
a rzeka opada i wysycha,
12tak człowiek – legł i już
nie wstanie,
póki będą niebiosa,#14:12 póki będą niebiosa, עַד־בִּלְתִּי (ad-bilti), em. na: aż do przeminięcia, עַד־בְּלוֹת, por. Ps 102:27; Iz 51:6.
nie obudzą się
i nie podniosą się z ich snu.#J 5:28; 1Kor 15:52; 1Ts 4:16
13Obyś tak skrył mnie w Szeolu,
schował mnie, aż ustanie
Twój gniew,
wyznaczył mi granicę –
i wspomniał o mnie!
14Gdy człowiek umrze, czy ożyje?
Przez wszystkie dni mej służby#Jb 7:1 #14:14 Lub: walki, צְבָאִי (tsewa’i).
będę czekał,#14:14 Lub: będę miał nadzieję.
aż nadejdzie moja zmiana.#14:14 zmiana, חֲלִיפָה (chalifaʰ): kolej, wzejście (od חָלַף).
15Będziesz wołał, a ja ci odpowiem,
będziesz tęsknił za tworem swoich
rąk.
16Tak! Teraz liczysz moje kroki.
[Czyż] nie strzeżesz mojego
grzechu?#Jb 34:21; Prz 5:21
17Moja nieprawość zapieczętowana
w sakiewce,#14:17 sakiewka: Jb 14:17L.
zamalowałeś#14:17 zamalowałeś, וַתִּטְפֹּל, lub: zatynkowałeś, co może oznaczać: zasłoniłeś, zamaskowałeś. moją winę.
18Lecz jak góra pada i kruszeje,
a skała przesuwana jest
ze swego miejsca,
19kamienie rozbijają wody,#14:19 Dwuznaczność: (1) Jak woda rozbija się o kamienie; (2) Jak kamienie gładzone są przez wody.
a ulewa spłukuje proch ziemi,
tak Ty niweczysz nadzieję
człowieka.
20Pokonujesz go na zawsze –
i odchodzi;
zmieniasz#14:20 zmieniasz, מְשַׁנֶּה, ptc. pi, em. na תְשַׁנֶּה. jego oblicze –
i odprawiasz go.
21Jego synowie są szanowani,
lecz on [o tym] nie wie;
tracą znaczenie, a do niego
to nie dociera.
22Póki na nim ciało, odczuwa ból,
dopóki w nim dusza – płacze.
Obecnie wybrane:
Joba 14: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej