Izajasza 47

47
Upokorzenie Babilonu
1Zstąp i usiądź w prochu,
dziewico,#Iz 23:12; 37:22 córko Babilonu!
Usiądź na#47:1 Usiądź na, שְׁבִי־לָאָרֶץ: nota dativi przemawia za: wróć do ziemi; wg 1QIsaᵃ: Usiądź na ziemi, שבי על. ziemi, nie na tronie,
[ty], córko chaldejska,#Iz 13-14; Jr 50-51
ponieważ już więcej nie będą cię
nazywali
delikatną i wypieszczoną.
2Weź się do żaren i miel mąkę,
odkryj swoją zasłonę,#47:2 swoją zasłonę, צַמָּתֵךְ (tsamtech): wg 1QIsaᵃ: spódnicę, שוליך.
podwiń suknię, obnaż łydki,
przechodź przez rzeki,
3niech będzie odkryta twoja nagość
i widoczna twoja hańba!
Wezmę pomstę, nie oszczędzę
nikogo,#47:3 nie oszczędzę nikogo: idiom: nie spotkam (życzliwie) człowieka, Iz 47:3L.
4[mówi]#47:4 Omyłkowe pominięcie być może spowodowane pod. nikogo – mówi (אָמַר – אָדָם). nasz Odkupiciel,
Jego imię JHWH Zastępów,
Święty Izraela.
5Usiądź w milczeniu i wejdź
do ciemności,
córko chaldejska,
gdyż już nie będą cię nazywali
panią królestw!
6Gniewałem się na mój lud,
splugawiłem moje dziedzictwo
i wydałem ich w twoją rękę,
lecz nie okazałaś im litości,
na starców włożyłaś swoje
bardzo ciężkie jarzmo.
7I powiedziałaś: Na wieki będę
i na zawsze [pozostanę] panią.
Nie brałaś sobie tych [rzeczy]
do serca
i nie pamiętałaś o swym końcu.
8Lecz teraz słuchaj tego,
wygodnisio,#47:8 wygodnisio, עֲדִינָה (‘adinah), zakochana w zmysłowych przyjemnościach.
ty, mieszkająca bezpiecznie,
mówiąca w swoim sercu:
Ja – i nikt więcej!
Nie pozostanę wdową
i nie doznam utraty dzieci!#Obj 18:7
9Przyjdą na ciebie te dwa
[nieszczęścia],
niespodzianie w jednym dniu:
utrata dzieci i wdowieństwo,
według ich pełni przyjdą na ciebie,
mimo ogromu twych czarów,
mimo twoich bardzo licznych
zaklęć.
10A tak czułaś się ufna w swym złu,#47:10 w swym złu, בְרָעָתֵךְ (wera‘atecha): wg 1QIsaᵃ: w swym poznaniu, בדעתך.
mówiłaś: Nikt mnie nie widzi.
Twoja mądrość i twoja wiedza
zwiodły cię
i mówiłaś w swoim sercu:
Ja i żadnej więcej.
11Lecz przyjdzie#47:11 przyjdzie, ובאה, za 1QIsaᵃ: wg MT przyjdzie, וּבָא, rm. na ciebie
nieszczęście,
nie poznasz jego nadejścia,#47:11 jego nadejścia, שַׁחְרָהּ (szacharah), l.: (1) jego wschodzenia; (2) (sposobu) odczarowania się z niego. (3) Lecz prop. jest em. na: (sposobu) wykupienia się z niego, שַׁחֲדָהּ (szachadah).
i spadnie na ciebie klęska,
której nie zdołasz przezwyciężyć,
i przyjdzie na ciebie nagle zagłada,
której nie przewidzisz.
12Stój ze swoimi zaklęciami
i z licznymi swoimi czarami,
którymi się trudziłaś od młodości,
może zdołasz to wykorzystać,
może wzbudzisz postrach.#47:12 Lub: może przestraszysz [nieszczęście].
13Jesteś zmęczona mnóstwem
swych planów!#47:13 Lub: rad.
Niech wstaną
i ocalą cię dzielący niebiosa,#47:13 dzielący niebiosa, wg qere הֹבְרֵי (howre): [ci, którzy] podzielili niebiosa, wg ketiw הָבְרוּ (hawru). Wg 1QIsaᵃ: przyłączający się do niebios, חוברי (zob. Iz 44:11).
obserwatorzy gwiazd,
oznajmiający co miesiąc,
skąd na ciebie przyjdą#47:13 przyjdą, יָבֹאוּ: wg 1QIsaᵃ: przyjdzie, יבוא.
[nieszczęścia].
14Oto stali się jak słoma,
ogień ich pochłania,
nie uratują swoich dusz
z ręki płomienia!
To nie żar dla ich ogrzania,#47:14 Lub: dla (upieczenia) chleba.
ognisko, przed którym się siedzi.
15Tacy stali się dla ciebie ci,
z którymi się trudzisz,
kupczący z tobą od twojej
młodości:
powłóczy się – każdy w swoją
stronę,
nie będzie nikogo, kto by cię
ratował.

Obecnie wybrane:

Izajasza 47: SNPD4

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj