2 Samuela 18
18
Rozstrzygająca bitwa
1Następnie Dawid dokonał przeglądu wojska,#18:1 wojska, עַם, tj. ludu lub zbrojnego ludu. To samo słowo, w zależności od kontekstu nie zawsze określającego to jednoznacznie, może mieć znaczenie cywilne lub – jak w tym przypadku – militarne. które było z nim, i ustanowił mu dowódców tysięcy oraz dowódców setek.#Wj 18:21; Pwt 1:15 2Potem Dawid wysłał wojsko: jedną trzecią#Sdz 7:16; 9:43; 1Sm 11:11; 13:17 pod dowództwo#18:2 pod dowództwo, בְּיַד־יוֹאָב, idiom: w rękę. Joaba, jedną trzecią pod dowództwo Abiszaja, syna Serui, brata Joaba, i jedną trzecią pod dowództwo Itaja Gitejczyka. Powiedział też król do wojska: Ja też na pewno wyjdę z wami. 3Ale wojsko odpowiedziało: Nie wychodź! Bo choćbyśmy nawet uciekali, nie zwrócą na nas uwagi,#18:3 nie zwrócą na nas uwagi, לֹא־יָשִׂימוּ אֵלֵינוּ לֵב, idiom: nie położą nas sobie na sercu; być może wg 4QSamᵃ: nie przyłożą do nas serca, לא ישים לנו לב. i choćby połowa z nas poległa, nie zwrócą na nas uwagi,#18:3 nie zwrócą na nas uwagi, לֹא־יָשִׂימוּ אֵלֵינוּ לֵב, idiom: nie położą nas sobie na sercu. bo teraz#18:3 teraz, עַתָּה: raczej: ty, אָתָּה, jak w G (poza GL). [ty wystarczysz] za dziesięć tysięcy#2Sm 17:3 naszych. Lepiej będzie, jeśli zabezpieczysz nam pomoc z miasta.#18:3 Być może: w mieście, 2Sm 18:3L. 4Król powiedział do nich: Zrobię to, co uznacie za słuszne w swoich oczach. Po czym król stanął przy bramie, a całe wojsko wychodziło setkami i tysiącami.
5Król nakazał przy tym Joabowi, Abiszajowi i Itajowi: Postąpcie mi łagodnie z młodym człowiekiem, z Absalomem. A całe wojsko słyszało, jak król dawał wszystkim dowódcom ten rozkaz dotyczący Absaloma.
6Wojsko wyszło zatem w pole, by zetrzeć się z Izraelem, i doszło do bitwy w Lesie Efraimskim. 7Wojsko Izraela zostało tam pobite przez sługi Dawida i doszło tam tego dnia do ogromnej klęski – [poległo] dwadzieścia tysięcy.#18:7 dwadzieścia tysięcy, עֶשְׂרִים אָלֶף: tysiące mogą oznaczać liczby, ale mogą być jednostkami militarnymi, oddziałami, których liczebność nie musi ściśle odpowiadać wartości liczebnika. Być może tysiące to oddziały liczące po 50 wojowników. Mogło zatem polec w walkach tysiąc osób. 8Gdy bowiem bitwa rozproszyła się po całej okolicy,#18:8 całej okolicy, עַל־פְּנֵי כָל־הָאָרֶץ, tj. obliczu całej ziemi. las pochłonął w tym dniu więcej wojska, niż pochłonął go miecz.
Śmierć Absaloma
9[W trakcie walk] Absalom natknął się na sługi Dawida. Absalom jechał na mule, a muł wbiegł pod gałęzie wielkiego dębu tak, że głowa [Absaloma] zaczepiła o dąb i zawisł#18:9 zawisł, za 4QSamᵃ, ויתל; wg MT: został umieszczony, וַיֻּתַּן. on między niebem a ziemią, muł zaś, który był pod nim, przebiegł [dalej]. 10Zobaczył to pewien#18:10 pewien: brak w 4QSamᵃ. człowiek i doniósł [o tym] Joabowi: Oto widziałem Absaloma wiszącego na dębie! 11Wtedy Joab powiedział do człowieka, który mu o tym doniósł: Widziałeś?! To dlaczego nie zwaliłeś go tam na ziemię? Wziąłbym na siebie, by dać ci za to dziesięć [sykli]#18:11 Tj. 114 g; wg 4QSamᵃ: pięćdziesiąt, חמשים, pod. GLMN, 2Sm 18:11L. srebra oraz jeden pas.#1Sm 18:4 12Lecz człowiek ten odpowiedział Joabowi: Choćbym poczuł na dłoni ciężar tysiąca [sykli]#18:12 Tj. 11,4 kg. srebra, nie wyciągnąłbym mojej ręki na królewskiego syna, bo na własne uszy słyszeliśmy, jak król nakazał tobie, Abiszajowi i Itajowi: Strzeżcie mi#18:12 mi, מִי, tj. ktokolwiek się na niego natknie; być może proklityka nie wymagająca tłumaczenia; em. za dwoma Mss na: mi, לי, pod. G. młodego człowieka, Absaloma. 13Czy miałbym postąpić podstępnie przeciw jego duszy?#18:13 przeciw jego duszy, wg ketiw בְנַפְשׁוֹ; przeciw mojej duszy, wg qere בְנַפְשִׁי. Przed królem przecież nie ukryje się żadna sprawa. Nawet ty odciąłbyś się ode mnie! 14A Joab powiedział: [To] nie tak! Czy mam tu zwlekać przed tobą? Po czym wziął trzy oszczepy#18:14 oszczepy, שְׁבָטִים, lub: zaostrzone pręty, rzutki. do ręki i wbił je w serce Absaloma, kiedy ten żył jeszcze w sercu dębu.#18:14 w sercu dębu, בְּלֵב הָאֵלָה, gra słów (?), lub: wisząc pośród gałęzi dębu, por. Wj 15:8. 15Potem otoczyło go dziesięciu młodych, noszących broń Joaba, natarli na Absaloma i dobili go.
16Wtedy Joab zadął w róg i wojsko zawróciło z pogoni za Izraelem – bo Joab wstrzymał wojsko. 17A Absaloma wzięli i wrzucili go w lesie do wielkiego dołu, po czym narzucili na niego bardzo wielką kupę kamieni. Cały zaś Izrael uciekł, każdy do swojego namiotu.#18:17 namiotu, wg ketiw לְאָהֳלוֹ; namiotów, wg qere לְאֹהָלָיו.
18Absalom natomiast jeszcze za swojego życia wziął i postawił sobie słup, który jest w Dolinie Królewskiej. Mawiał bowiem: Nie mam syna,#2Sm 14:27 aby zachowała się pamięć o moim imieniu. Nazwał więc ten słup swoim imieniem i do dnia dzisiejszego nazywają go Pomnikiem Absaloma.
19Wówczas Achimaas, syn Sadoka, powiedział: Pozwól, że pobiegnę i zaniosę królowi dobrą wieść, że JHWH wymierzył mu sprawiedliwość z ręki jego wrogów. 20Joab jednak powiedział do niego: Nie będziesz ty w dniu dzisiejszym kimś, kto przynosi dobrą wieść. Zanieś [ją] innego dnia, lecz w dniu dzisiejszym nie zanoś tej wieści, dlatego że zginął syn króla.
21Joab powiedział jednak pewnemu Kuszycie: Idź i donieś królowi, co widziałeś. Kuszyta pokłonił się Joabowi i pobiegł.
22Lecz Achimaas, syn Sadoka, raz jeszcze powiedział do Joaba: Niech się dzieje, co chce, pozwól, proszę, i mnie pobiec za Kuszytą. A Joab odpowiedział: Po co chcesz biec, mój synu? Nie znajdzie się przecież dla ciebie nagroda za dobrą wieść.#18:22 G dod.: I powiedział. 23Niech się dzieje, co chce, pobiegnę. Wówczas powiedział: Biegnij! I Achimaas pobiegł drogą przez okręg [nizinny] – i wyprzedził Kuszytę.
24Dawid tymczasem stacjonował między dwiema bramami. Strażnik zaś poszedł na taras bramy przy murze, podniósł swoje oczy i zobaczył, że oto biegnie jakiś pojedynczy człowiek. 25Strażnik zawołał zatem i doniósł o tym królowi. A król powiedział: Jeśli [biegnie] sam, to w ustach ma dobrą wieść. A [człowiek] ten szedł i był coraz bliżej. 26Lecz [zaraz] strażnik zobaczył, że biegnie drugi człowiek, więc zawołał strażnik do odźwiernego: Oto [znów] biegnie pojedynczy człowiek. A król na to: Również ten niesie dobrą wieść. 27Wtedy strażnik powiedział: Widzę, że ten pierwszy biegnący przypomina w swym biegu Achimaasa, syna Sadoka. Król powiedział: To dobry człowiek i przychodzi z dobrą wieścią.
28Wkrótce Achimaas wykrzyknął#18:28 wykrzyknął, וַיִּקְרָא, pod. GB; em. na: zbliżył się, ויקרב, pod. GL, καὶ προσῆλθεν. do króla: Pokój! – i pokłonił się królowi twarzą do ziemi. Następnie powiedział: Błogosławiony JHWH, twój Bóg, że zamknął [w naszej dłoni] ludzi, którzy podnieśli swoją rękę przeciw mojemu panu, królowi. 29Ale król zapytał: Jak się ma#18:29 Jak się ma? שָׁלוֹם, lub: Pokój? l. Czy cały i zdrów? młody człowiek, Absalom? Achimaas odpowiedział: Widziałem wielkie zamieszanie, gdy Joab wysyłał sługę króla oraz twojego sługę, dlatego nie wiem, jak. 30Król powiedział zatem: Odejdź i ustaw się tutaj! Odszedł więc i stanął. 31Wtedy wszedł Kuszyta i Kuszyta powiedział: Niech mój pan, król, pozwoli sobie oznajmić dobrą wieść, że JHWH wymierzył ci dziś sprawiedliwość z ręki wszystkich, którzy powstali przeciw tobie! 32Ale król zapytał Kuszytę: Jak się ma młody człowiek, Absalom? Kuszyta odpowiedział: Niech jak z tym młodym człowiekiem stanie się ze wszystkimi wrogami mojego pana, króla, i ze wszystkimi, którzy powstali przeciw tobie na nieszczęście!
Ból Dawida po śmierci Absaloma
33Wtedy król zadrżał, wszedł do górnej komnaty nad bramą i zapłakał. I tak powtarzał, chodząc tam i z powrotem: Synu mój, Absalomie! Synu mój, synu mój, Absalomie! Obym#18:33 2Sm 18:33L. to ja zginął zamiast ciebie! O, Absalomie, mój synu, mój synu!
Obecnie wybrane:
2 Samuela 18: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej