نامَه عِبرانِنیا 11
11
اُ وسیلَه ایمون
1اَلَه ایمون، اطمینان اُ چِییَییه که اُ آنایا امید مُهَه و خاطر جمع بُدَ از چِییَی که دِدَ نابِت. 2اَسِی که اُ وسیلَه ایمون هاد که از مردم زَمون تیتَه تعریف بو. 3اُ وسیلَه ایمونِه که اَما اَفَهمِم دنیا وَ کلوم خدا خَلک بو، اوناکِه چِی که دِدَ اَبِه از چِییَی که دِدَ اَبِه نَک نِبو.
4اُ وسیلَه ایمون هاد که هابیل کُربونِنی که شُ خدا تَکدیم کِه مورد کَبولتَه از کُربونِنِ قائِن هاد، که اُ واسطَهِ هَمِ ایمونا، دربارَهِ هابیل شهادت دَدَ بو که صالحِه، خدا خاد کَبول کِردَهِ هَدیَهئِی آنا تعریف شُز کِه. اُ واسطَهِ ایمونُشِه که، با اِکِه مُردِه، ولی هَنو حرف اَزاد. 5اُ وسیلَه ایمون هاد که خَنوخ بَرا بُردَ بو تا مرگا نِبِنِه و آنا آدی نِمَ، اَسِی که خدا آنا اُشبُردِستاد. اَلَه کَبل از بَرا بُردَش، دربارَهاش شهادت دَدَ بو که خدائا خشنود اُشکِردِ. 6خشنود کِردَهِ خدا بدون ایمون محالِه، اَسِی که هرکَه اُ خدا نَزیک اَدَبِه، باید ایمون اُشبِه که آنا هَه و اُ آنایاکِه شُزدُم هِت، پاداش اَدَ. 7اُ وسیلَه ایمون هاد که نوح وَختی دربارَهِ چِییَی که هَنو دِدَ نِبُستاد از طرف خدا اُ آنا هشدار دَدَ بو، وَ تِرس و حرمت اَسِی نجات اهل خونَش یَک کَشتِنی نَک اُشکِه. با اِ، آنا دنیائا محکوم اُشکِه و وارث مِ صالح بُدَئی بو که از رَه ایمون اُ دست اَدا.
8اُ وسیلَه ایمون هاد که ابراهیم پیغامبر موکَهای که دعوت بو تا اُ جَی اُچِه که کَرار هاد بعدتَهیّا اُ ارث بِبَه؛ اطاعت اُشکِه. آنا با اِکِه اُشنادانِست کُ اَچِه، اُ رَه اُفتَه. 9اُ وسیلَه ایمون هاد که آنا چو تا تِی سرزمین وعدَه، تِی غربت، زندگی بِکو؛ و خاد اِسحاک و یعکوب که خاد آنا وارث مِ وعدَهوا هادِت، تِی چادریا زندگی اُشکِه. 10اَسِی که ابراهیم چَش انتظار شهری هاد که پایَه و اساس اُشَه، که معمار و بَنّاش خدائِه. 11اُ وسیلَه ایمون هاد که سارا خوش با اِکِه سن و سالُش از حاملَه بُدَش گذشتِستاد، کُدرت حاملَه بُدَ پیدا اُشکِه، اَسِی که اُ آناکِه وعدَه اُشدَدِستاد، وفادار اُشدانِست. 12پَ، از یَک مرد، مِ هم از کسی که چُنِ یَک مُردَه هاد، نَسل زیادی اُ اندازَه اِستَرَئِی آسِمو و اُ تعداد شِنِی بی شمار لب دریا، اُ دنیا اُندِت.
13اِیا هَمَشو تِی ایمون مُردِت، بدون اِکِه چِییَی که وعدَه دَدَ بُدِستادا بِگِرِت، بلکه فَکَط اُ آنایا از دور شُدِدِستاد و خوشامد شُگُتِستاد. آنایا شُن زابو اَئو که لِی زِمی، غریب و بیگانَه هادِت. 14اَسِی که آنایاکِه اینا حرف اَزنِت، واضح نِشو اَتِت که اَزدُمبالَهِ وطن گِشتات. 15اَگَه آنایا اُ مِ سرزمینی فکر شواَکِه که از آنکا دَر اُندِستادِت، فرصت شُهاد که اُ آنکا واگَردِت. 16ولی هَموناکِه اَبِنی، آنایا آرِزُنِ یَک مملکت بِهتَه یعنی مملکت آسِمونی شُهَه. وَخاطر هَمِ، خدا عارُش نِدا که خدای آنایا خوادَه بِبِه، اَسِی که شهری شُنسِه آمادَه اُشکِردِ.
17اُ وسیلَه ایمون هاد که ابراهیم موکَهای که امتحان بو، اِسحاکا وَ عنوان کُربونی تَکدیم اُشکِه؛ ابراهیم که وعدَهیَهوا اُشگِرِتِستاد حاضر بو اُ تنها پُسُش کُربونی بِکو، 18مِکِه دربارَهاش گُتَه بُدِستاد: «نَسل تو از اِسحاک اسم اَگِرِت.» 19ابراهیم اینا فکر اُشکِه که خدا شَشابِه اُ اِسحاک حتی از مُردَیّا زندَه آکو، و اَبِه بِگائِش که ابراهیم یَک طوری اِسحاکا از مرگ شاپَس گِرِت. 20اُ وسیلَه ایمون هاد که اِسحاک، شُ یعکوب و عیسو دربارَهِ چِییَی آیندَه برکت دَ. 21اُ وسیلَه ایمون هاد که یعکوب موکَهای که اَمُرد، اُ هر یَک از پُسِی یوسف برکت اُشدَ و هَموناکِه اُ عصاش تَکیَه اُشدَدِستاد، اُ خدا تعظیم اُشکِه و پرستشُش اُشکِه. 22اُ وسیلَه ایمون هاد که یوسف آخر عمرُش، از دَر اُندَهِ کوم اسرائیل از مصر، حرف اُشزاد و فَرمونِی دربارَهِ استخونیاش اُشدَ.
23اُ وسیلَه ایمون هاد که وَختی موسی اُ دنیا اُمَ، با و نَنَشو سه ماه کایِمُش شُکِه، اَسِی که شُدی بَچ، جوهوئه؛ و از فَرمُنِ پادشاه نِتِرسِدِت. 24اُ وسیلَه ایمون هاد که موسی موکَهای که گات بو، اُشنائِست که پُسِ دُتِ فرعون اُشبِگائِت. 25و اِئا انتخاب اُشکِه تا اُمرَهِ کوم خدا، شُمرَه بَد رفتاری بِبِه، وَ جَی اِکِه از خَشِنِی زودگُذَر گناه لَذت بِبَه. 26آنا سَرکوفتی که وَخاطر مسیح هاد، گنجی گاتتَه از گنجِی مصر اُشدانِست، اَسِی که چَشُش اُ مِ پاداشا هاد. 27اُ وسیلَه ایمون هاد که موسی از مصر دَر اُمَ و از تَریخِنِ پادشاه نِتِرسی، اَسِی که آنا چُنِ کسی که خدای نادیدَنِنا همیشَه جلووِ چَشیاش اَبِنِه، تحمل اُشکِه. 28اُ وسیلَه ایمون هاد که موسی پِسَخ و پاشِدَهِ خونا شُ جا اَئو تا مِ فرشتَهوا که بَچِی اوّلا نابود شَکِه، اُ پُسِی اوّل کوم اسرائیل دست نِزاد.
29اُ وسیلَه ایمون هاد که کوم اسرائیل از مارَکَهِ دریای سرخ چُنِ زِمِنی هُشک رَد بُدِت؛ ولی وَختی مصرِنیا سعی شُکِه مِ کَرا اَنجوم هاتِت، تِی هُو خَفَه بُدِت. 30اُ وسیلَه ایمون هاد که دُوارِی شهر اَریحا بعد از اِکِه کوم اسرائیل هفت راز دور آنا گِشتِت، چَلِئِست. 31اُ وسیلَه ایمون هاد که راحابِ بَدکارَه اُمرَهِ آنایاکِه نافَرمو هادِت هلاک نِبو، اَسِی که راحاب اُ جاسوسیا وَ لوی خَش جا اُشدَدِستاد.
32دِگَه چه بِگام؟ اَسِی که دِگَه وَخت نی که دربارَهِ جِدعون، باراق، شَمشون، یَفتاح، داوود، سموئیل و پیغامبریا، حرف بِزنام، 33اِ آدامیا که اُ واسطَهِ ایمون، پادشاهِنا شُن دست اَئو، عدالتا بَرکَرار شُکِه، وعدَهیَهوا شُگِرِت؛ کَپ شیریا شُنابَست، 34هَلَمَک تَشا خاموش شُناکِه، از لَبَه تیز شمشیر گُروختِت؛ ضعفشو اُ کُوّت تبدیل بو، تِی جنگ کَوی بُدِت و لشکرِی بیگانَهئا پَخش و پَلا شُکِه. 35زِنیا، اُ مُردَیّاشو زندَه شُناپَس گِرِت. مُشتِیدو شکنجَه بُدِت، و آنایا آزادیا کَبول شُنِکِه، تا اینا اَسِی یَک زندگِنِ بِهتَه، زندَه آبِت. 36یَک مُشتِیدو رِشخاند بُدِت و شَلاق شُخَه، و حتی اُ زانجیر بُدِت و شُن تِک زندان بِستِت. 37سنگسار بُدِت، وَ اَرّه دو تِکَه بُدِت و وَ شمشیر کُشتَه بُدِت. آنایا تِی جُمَهئِی از پوست کَهر و پَهیا که شُنبار هاد، فَخیر و مصیبت کَشِدَ و بَد رفتاری دِدَ، لِیلام بُدِت. 38اِ آدامیا، که دنیا لایِکشو نِهاد. تِی بیابونیا و کاوِیا، تِی اِشکَتیا و شیفِی زِمی، سَرگردون هادِت.
39هَمَه اِیا، با اِکِه وَخاطر ایمونشو از آنایا تعریف بو، ولی مِ چِی که وعدَهاش دَدَ بُدِستاد، شُنِگِرِت. 40اَسِی که خدا یَک چِی بِهتَه اَسِی اَما آمادَه اُشکِردِستاد تا آنایا بدون اَما کامل نِبِت.
Markert nå:
نامَه عِبرانِنیا 11: LAB
Marker
Del
Sammenlign
Kopier
Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på
@ 2024 Korpu Company