نامَه عِبرانِنیا 10

10
مسیح یَک دَفَه اَسِی همیشَه کُربونی بو
1اَسِی که از مِکاکِه شریعت فَکَط سایَه‌ای از چِی‌یَی خَش آیندَئِه و نِه شَکل واکعِنِ آنایا، وَخاطر هَمِ هِسوَخت اُشناشابِه وَ مِ کُربونِنِی که هر سال دائِم تَکدیم اَبِه، اُ آنایایی که اَسِی پرستش نَزیک دِئِت، کامل بِکو. 2وَ اِلّا، کُربونی تَکدیم کِردَشو، مَ تَموم آنابو؟ اَسِی که اینایی آنایاکِه پرستش شواَکِه یَک دَفَه پاک اَدَبُدِت و بعدُش، دِگَه حس گنهکار بُدَ تِی آنایا آنامود. 3ولی اِ کُربونِنیا هر سال گناهیَه‌وا اُیاد دارِت. 4اَسِی که محالِه خون گاوِی نار و پَهیا، گناهیَه‌وا واسی.
5پَ وَختی که مسیح تِی اِ دُنیَه‌وا اُمَ، اُشگُت:
«تو کُربونِنیا و هَدیَه‌یّائا اُتنائِستِ،
بلکه اَسِی ما یَک بَدنی آمادَه اُتکِردِ؛
6دل خَشِنِ تو تِی اِ نِهاد
که تُسِه کُربونِنِی تَموم سوز و کُربونِنِی گناه بیارِت.
7پَ اُمگُت: ”اَی خدا، بِبِن، ما اُندِستام،
تا اِرادَهِ تو اَنجوم هاتام؛
هَموناکِه تِی طومار کتاب دربارَهِ ما نوشتَه بُدِ.“»
8آنا اوّل اَگِه: «تو کُربونِنیا و هَدیَه‌یّا، کُربونِنِی تَموم سوز و کُربونِنِی گناها نِه تَئِستِ و نِه از آنایا دل خَش بُستِش»، با اِکِه اِیا طِبک شریعت تَکدیم اَبُدِت. 9بعد اُشگُت: «بِبِن، ما اُندام تا اِرادَهِ تو اَنجوم هاتام.» آنا اوّلیا باطل اَکو تا دوّمیا پابَرجا بِکو. 10خاد اِ اِرادَه‌وا، اَما یَک دَفَه اَسِی همیشَه اُ واسطَهِ کُربونِنِ بَدن عیسی مسیح تَکدیس بُدِستِم.
11هر کاهِن، هر راز اَسِی خدمتُش اَوَایستِ و دائِم مِ کُربونِنِی که هِسوَخت شُناشابِه گناهیَه‌وا از بین بِبرِت، تَکدیم اَکو. 12ولی مسیح بعد از اِکِه، اَسِی همیشَه یَک کُربونی اَسِی گناهیا تَکدیم اُشکِه، اُ دست راست خدا شَست. 13و از مِ موکَوا، منتظره تا وَختی که دشمنیاش کُرسِنِ زِرِ پاش بِبِت، 14اَسِی که وَ یَک کُربونی، اُ آنایاکِه وَکف اَبِت اَسِی همیشَه کامل اُشکِردِ.
15روح کدّوس خدا هم اُ اَما شهادت اَدَ. اوّل اَگِه:
16«خداوند اَگِه،
اِئِه عهدی که بعد از آن رازیا خاد آنایا اَدَبانام.
ما حُکمِی خوم لِی دلیاشو اَنِسام،
و لِی فکریاشو اَنِوِسام.»
17بعد اَگِه:
«گناهیا و کَرِی بَدشو
دِگَه اُ یاد نِدارام.»
18جَی که بَخشِدَ بُدَئِه گناهیا هَه، دِگَه احتیاجی اُ تَکدیم کُربونی اَسِی گناه نی.
اطمینان کامل ایمون
19پَ اَی کاکَیّا، از مِکاکِه وَ خون عیسی ماشابِه وَ اطمینان اُ مکدّس ترین جا اُچِم، 20یعنی از یَک رَه تازَه و زندَه‌ای که اُ واسطَهِ مِ پردَه‌وا، یعنی اُ واسطَهِ بَدنُش، اَسِی اَما واز شاکِه، 21و از مِکاکِه کاهِن گَپی وَر سِرِ خونَهِ خدا مُهَه، 22بِلگی وَ کَلب صادک و اطمینان کامل ایمون اُ حضور خدا نَزیک آبِم، هَمیناکِه دلیامو از وجدان بَد پاک آبُدِ و بَدَنیامو وَ هاوِ پاک شُشتَ بُدِ. 23بِلگی تَ بدون هیچ شکی، امیدیا که اُ آنا اعتراف اَکنِم مُحکام نِگَه بِکنِم، اَسِی که آناکِه وعدَه اُشدَ، وفادارِه. 24بِلگی تِی فکر اِ بِم که چینایی یَکُدوئا اُ محبت کِردَ و اَنجوم دَدَهِ کَرِی خَش تحریک بِکنِم. 25و از جمع آبُدَ خاد یَکُدو غافل نِبِم، هَموناکِه مُشتی آمُختَه بُستِت، بلکه یَکُدوئا تشویک بِکنِم مخصوصا اَلَه که شاهد نَزیک آبُدَئِه مِ رازا، یعنی راز آگِشتَئِه خداوند عیسی هی.
26اَسِی که اَگَه بعد از رَسِدَ اُ شناخت حکیکت، عمداً اُ گناه کِردَ ادامَه هاتِم، دِگَه کُربونِنی اَسِی گناهیا آنامانِه؛ 27مِ چِی که اَدَمانِه، انتظار وحشتناک محاکمَه و هَلَمَک تَشِه، که دشمنِی خدائا اَسُخِنِه و آ لاگ اَکو. 28هرکَه شریعت موسی‌ئا رَد اُشکِردِ، وَ شهادت دو یا سه شاهد بدون اِکِه اُ آنا رحم بِبِه کُشتَه اَبِه. 29اَلَه وَگَمون شما کسی که پُسِ خدائا شُ زِر پا نَدِ و خون عهدیا که اُ وسیلَه آنا وَکف بُدِستاد بی حرمت اُشکِردِ و اُ روح پُر فیض خدا بی احترامی اُشکِردِ، چاد بِشتَه لایِک مجازات سختتَه‌ای اَبِه؟ 30اَسِی که اَما اَشناسِم اُ آناکِه اُشگُت: «انتکام گِرِتَه مال مائِه؛ ما هام که عوض اَتام،» و دَفَیدو هم اُشگُت: «خداوند اُ کوم خوش محاکمَه اَکو.» 31اُفتَدَ اُ دستِی خدای زندَه یَک چِی وحشتناکیه.
32ولی مِ رازِی گذشتَه‌وا اُ یاد بیاری، موکَه‌ای که تازَه وَ نور الهی، نورانی بُستادی؛ تِی مِ رازیا وَ تحمل عذابیا، تِی مبارزَه سختی طاکَت تُئو. 33بعضی وَختیا جلووِ چَشِ هَمَه ذلیل اَبُدی و مصیبت تواَکَشی. بعضی وَختیا هم حَدِ کسِی اَوَایستَدی که شُنُمرَه اینا رفتار اَبو. 34اَسِی که شما خاد آنایاکِه تِی زندان هادِت همدردی تواَکِه، و چَپاوِ مال و مِنالتو وَ خارامی کَبول تواَکِه اَسِی که تواَدانِست که شما خوتو صاحب مال و مِنال بِهتَه‌ای هی، که اَدَمانِه.
35پَ اطمینان خاطرتو از دست مَتی، که پاداش گاتی اُشَه. 36اَسِی که شما احتیاج تُهَه که پایداری و تحمل بِکنی تا اینایی، مِ موکَوا که خواستَه خدائا اَنجوم تُدَ، مِ چِی که وعدَه دَدَ بُدِ اُ دست بیاری. 37اَسِی که بعد از یَک زَمون کامی
«آناکِه باید بیاد، اَدا
و وَرگار آناکو.
38ولی آدام صالح ما
وَ ایمون زندگی اَکو.
و اَگَه لو واگَردِنِه،
جونُم از آنا راضی نابِه.»
39ولی اَما از کسِی نِهِم که لو اَدَگَردِنِت و نابود اَبِت، بلکه از آنایا هِم که ایمون شُهَه و جونشو حفظ اَکنِت.

Marker

Del

Sammenlign

Kopier

None

Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på