НЕЕМИЈА 2:4-8

Царот ме праша: „И така, што сакаш?“ Го повикав небескиот Бог и му одговорив на царот: „Ако му е по волја на царот, и ако ти е мил твојот слуга, пушти ме да отидам во Јудеја, во градот на гробовите на моите татковци, за да го обновам“. Царот ме праша пред царицата, која седеше покрај него: „Колку ќе трае твојот пат? Кога ќе се вратиш?“ Откако го утврдив времето, што му одговараше на царот, ме пушти да одам. Уште му реков на царот: „Ако му е по волја на царот, би можел да им однесам писма на управителите од онаа страна на Реката, за да ме пуштат до Јудеја; и писмо до Асафа, надгледувачот на царевата гора, за да ми даде дрва за градење на вратата на тврдината на Храмот, за градскиот ѕид и за куќата во која ќе се настанам“. И царот ми даде, зашто добрата рака на мојот Бог беше над мене.