Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ اِنجیلِ مَتّی 5-ից

Կիսվել

هیچکی لَمپا روشِن نَکِنِه گه اونِه سَرپوشی بِن بِلِه، بَلگی اونِه لَمپایی پایه ای سَر اِلنِه تا اونانیگه خِنِه ای دِلِه دَرِنِه رِه روشِنایی هادِه. هَمینجور، بِلین شِمِه نور مَردِنی پِش بَتابِه تا شِمِه خِبِ کارارِ بَوینِن و شِمِه پیرِ گه آسِمونی دِلِه دَرِه رِه پَرَسِش هاکِنن.

«شِما دِنیایی نورِنی. نِشِنِه کوهی سَری بَسات بَوِه شَهرِه، قایِم هاکِردَن.

«خِش بِحالِ اونانیگه وِشونی دِل پاکِ، چون وِشون خِدارِه وینِنِه.

«خِش بِحالِ اونانیگه وَشنی و تَشنیِه هَینِنِه، تا خِدایی جا صالِح بِشمارس بَوون، چون وِشون سِئر وونِنِه.

ولی مِن شِمارِ گِمِه شی دِشمَنِنِ دوس دارین و اونانیگه شِمارِ ظِلم رَسانِنِه، وِشونی سِه دِعای خِیر هاکِنین.

«خِش بِحالِ اونانیگه روحی دِلِه فَقیرِنِه، چون آسِمونی پادشاهی گه خِدا وی حاکِمِ وِشونی هَسِّه.

«خِش بِحالِ اونانیگه آشتی هادائَنی دِمال دَرِنِه، چون وِشون خِدایی ریکا بَخونِس وونِنِه.

«خِش بِحالِ ماتَم بَزِئیشون، چون وِشون تَسَلّی گیرِنِه.

«خِش بِحالِ اونانیگه صالِح بَمونِسَنی سِه ظِلم وینِنِه، چون آسِمونی پادشاهی گه خِدا وی حاکِمِ وِشونی هَسِّه.

«خِش بِحالِ رَحمینیشون، چون وِشون رَحم وینِنِه.

«خِشال ووئین، اگه می خاطری شِمارِ بی حِرمتی کِنِنِه و ظِلم رَسانِنِه و شِمارِ ناحَق تِهمَت زَنِنِه. خِشال ووئین و خِیلی شادی هاکِنین چون آسِمونی دِلِه شِمِه اَجر زیادِ. چون پِیغَمبَرِنی گه شِمِه جا پِشتر دَوِنِه رِه هَم هَینجور ظِلم رَسانینِه.

«خِش بِحالِ فروتَنِن، چون وِشون دِنیارِه صاحاب وونِنِه.

«شِما دِنیایی نِمَکِنی. ولی اگه نِمَک شی مِزِه رِه از دَس هادِه، چِتی بِشِنِه اونِه یَکَش دییَر شور هاکِنیم؟ دِ فایدِه ای نارنِه، بِجِز اونگه دیرگا بَشِنی بَوو و مَردِن اونِه لینگِ لُو هیرَن.

پَس شِما وِنِه كامِل ووئین هَمونجور گه شِمِه آسِمونی پیر كامِل هَسِّه.

شِمِه گَب فَقط اَرِه یا نا ووئِه. ویشتَر ازین شَریری جائِه.

«بِشنُسِنی گه بُتِنِه: ”چِش چِشی عَوَض و دَنِّن دَنِّنی عَوَض.“ ولی مِن شِمارِ گِمِه، بَدِ آدَمی روبِرو نِسّین، و هر کی تی راسِ دیمِ چَک بَزو، شی اون وَری دیمِ هَم وی سَمت دَگِردان.

پَس اگه تی راسِ چِش باعِث وونِه گِناهی دِلِه دَکِفی، اونِه دَر بیار و دیم بَدِه؛ چون تیسِه بِهتَرِ یَتِه گِلی شی تَنِ از دَس هادی تا هَینگِه دِشتِه شی تَنی هَمرا جَهِنِمی دِلِه دیم بَدا بَووئی. اگه تی راسِ دَس باعث وونِه گِناهی دِلِه دَکِفی، اونِه بَورین و دیم بَدِه؛ چون تیسِه بِهتَرِ یَتِه گِلی شی تَنِ از دَس هادی تا هَینگِه دِشتِه شی تَنی هَمرا جَهِنِمی دِلِه دیم بَدا بَووئی.