Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ اِنجیلِ مَتّی 18-ից

Կիսվել

چون هر جا دِ یا سِه نَفر می اِسمی هَمرا جَم بَوون، مِن اوجِه وِشونی میِن دَرمِه.»

هَینَم شِمارِ گِمِه اگه دِ نفر از شِما زَمینی سَر اونچی ای خَوَری گه خِدایی جا خواینِنی یَکدِل ووئین، می آسِمونی پیر اونِه شِمارِ دِنِه.

عیسی یَتِه وَچِه رِه داد هاکِردِه و ویجا بَخوایسِه شاگِردِنی میِن هِرِسِه. و بُتِه: «حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، تا عوَض نَووئین و کِچیک وَچیلِه ای تَرا نَووئین، نَتِنِّنی هیچ وَخت آسمونی پادشاهی ای دِلِه بورین.

هر کی شِرِه هَین کِچیک وَچِه ای تَرا کِچیک هاکِنِه، آسمونی پادشاهی ای دِلِه گَت تَرین وونِه.

هر کی هَینجور وَچِه رِه می اِسمی خاطری قَبول هاکِنِه، مِنِه قَبول هاکِردِه.

«حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، هر چی زَمینی دِلِه دَوِنّین، آسِمونی دِلِه هَم دَوَس وونِه؛ و هر چی زَمینی دِلِه وا هاکِنین، آسِمونی دِلِه هَم وا وونِه.

هَمینجور هَم می پیر گه آسمونی دِلِه دَرِه هَین بَلارِه شِمِه سَر اُرنِه، اگه شِما هَم شی بِرارِ دِلی جا نِبَخشین.»

«ولی هر کی باعِث بَوو یَتِه از هَین کِچیکِن گه مِنِه ایمون دارِنِه گِناه دَکِفِه، وِنِه بِهتَر وِه شی گِردَن آسیو سَنگ وَسِّه و شِرِه دَریایی جَلِ جایی دِلِه غَرق کِردِه!

چی گِمون کِنِنی؟ اگه یَتِه مَردی صد تا گِسَن دارِه و یَتِه از هونِن گِم بَوو، تی نَظَر هون نَوَد و نِه گِسَنِ دییَرِ کوهی دِلِه وِل نَکِنِّه و گِم بَوِه گِسَنی دِمال نَشونِه؟