Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ اِنجیلِ مَتّی 17-ից

Կիսվել

عیسی بُتِه: «چون شِمِه ایمون کَمِ. حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، اگه یَتِه خَردَلی تیمی اَنّا ایمون دارین، بَتِّنِنی هَین كوهِ بُئین گه ”از ایجِه به اوجِه جابِجا بَوون“ و جابِجا وونِه و هیچ کاری شِمِنِه مَحال نیئه.[

پِطرُسی گَب حَلا تُوم نَوِه وِه، یَتِه پِر نورِ اَبر وِشونی سَری وَر سایه دیم بَدا و یَتِه چِمِر اَبری جا بِشنُس بَوِه گِتِه: «هَین می عَزیزِ ریکائِه گه ویجا راضیمِه، وی گَبِ گوش هاکِنین!»

عیسی بُتِه: «اِی مِنحَرِف و بی ایمونِ قوم، تا كِی وِنِه شِمِه هَمرا دَووئم و تا کِی شِمارِ تَحَمِل هاکِنَم؟ ریکارِه می وَر بیارین.» عیسی دِوِ تَشَر بَزو، دِو ریکائی جا دیرگا بوردِه و وی هَمون دَم شَفا بَیتِه.