Apj 7
7
Stefanus siene Räd
1Dan säd de Huagapriesta: Es dit soo? 2Hee oba säd: Mana, Breeda un Vodasch, horcht! De Gott von de Harlichkjeit bejäajend onsem Voda Abraham, aus hee en Mesopotamien wia, ea hee en Haran wond, 1Mo 11:27-50:26; Jos 24:32 3un säd to am: “Go ut dien Launt un ut dien Frintschoft un komm en een Launt, daut Ekj die wiesen woa.” 1Mo 12:1 4Dan jinkj hee ut daut Chaldäa Launt un wond en Haran. Un von doa, no sien Voda sien Doot, fieed Hee am en dit Launt, wuarenn jie nu wonen. 5Un Hee jeef am kjeen Oafgoot doabennen, uk nich een Foot breet, oba Hee vespruak, am daut to jäwen toom Besitz un sien Nokomen no am, aus hee noch kjeen Kjint haud. 6Un Gott säd soo: “Dien Nokomen woat een Utlenda sennen en een framdet Launt, un see woaren am vesklowen un schlajcht behaundlen vea-hundat Joa. 1Mo 15:13-14; 2Mo 12:40 7Un de Nazion, dee see deenen woaren, woa Ekj rechten, säd Gott, un no dit woaren see rutgonen un Mie deenen opp dise Städ”. 8Un Hee jeef am dän Bunt von de Beschniedunk. Un aulsoo haud hee dän Isaak un beschneet am aum achten Dach, un Isaak dän Jakob un Jakob de twalw Staumvodasch. 1Mo 17:9-13
9Un de Staumvodasch wieren Josef aufjenstich un vekoften am no Ägipten; oba Gott wia met am 10un rad am ut aul siene Bedrenjnissen un jeef am Jnod un Weisheit ver Farao, däm Kjennich en Ägipten. Dee sad am to eenem Rejiera äwa Ägipten un äwa sien gaunzet Hus. 11Dan kjeem eene Hungaschnoot äwa daut gaunze Launt Ägipten un Kanaan un groote Bedrenjnis, un onse Vodasch fungen nich Noarunk. 12Aus Jakob oba hieed, daut en Ägipten Jeträajd wia, schekjt hee onse Vodasch toom ieeschtemol rut. 13Un toom tweedemol wort Josef von siene Breeda erkjant, un Josef sien Jeschlajcht wort däm Farao bekaunt. 14Josef oba schekjt rut un leet sienen Voda Jakob holen un sien gaunzet Frintschoft, fiew-un-zäwentich Seelen. 15Un Jakob kjeem rauf no Ägipten un storf, hee un onse Vodasch. 16Un see worden äwajebrocht no Sichem un en daut Grauf jelajcht, daut Abraham jekoft haud fa ne Somm Jelt von Hamor siene Säns, Sichem sien Voda. 17Oba aus de Tiet von de Vespräakjunk noda kjeem, dee Gott Abraham jeschwuaren haud, woss daut Volkj un vemieed sikj en Ägipten, 2Mo 1:6-3:22 18bat een aundra Kjennich oppkjeem, dee Josef nich kjand. 19Disa haundeld met Lest jäajen ons Jeschlajcht un behaundeld onse Vodasch schlajcht, soo daut see äare Kjinja rutjäwen musten, soo daut dee nich aum Läwen bleewen.
20To dise Tiet wort Moses jebuaren un wia aunjenäm ver Gott un wort dree Moonat lank en sien Voda sien Hus oppjebrocht. 21Oba aus hee rutjesat wort, neem am Farao siene Dochta opp un trock am opp fa sikj aus een Sän. 22Un Moses wort en aul de Ägipta äare Weisheit jelieet un wia majchtich en Wieed un en Woakjen.
23Un aus hee vieetich Joa errieekjt haud, kjeem am daut en sien Hoat nenn, siene Breeda, Israel siene Säns, to seenen. 24Un aus hee eenen Orrajcht lieden sach, veteidijd hee am un eewd Rach fa dän Unjadrekjten, wäarent hee dän Ägipta doot-schluach. 25Hee docht oba, siene Breeda wudden vestonen, daut Gott äant derch siene Haunt Radunk jeef; oba see vestunden daut nich. 26Un aum foljenden Dach erscheen hee äant, wäarent see sikj metenaunda streeden, un hee vemond äant toom Fräd, un säd: Jie Mana, jie sent Breeda; wuarom doo jie junt enaunda Orrajcht? 27Oba dee, dee sienen Näakjsten Orrajcht deed, schupst am wajch un säd: Wäa haft die toom Bowaschten un Rechta äwa ons jesat? 2Mo 2:14 28West du mie uk dootmoaken, soo aus du dän Ägipta jistren dootmuakst? 29Moses oba kleiwd ut wäajens dit Wuat un wort een Utlenda em Launt Midian, wua hee twee Säns kjrieech. 2Mo 18:3-4
30Un aus vieetich Joa vegonen wieren, erscheen am en de Wiltnis vom Sinai-Boajch een Enjel vom Harn en eene Fiaflaum em Bosch. 31Aus Moses daut sach, wundad hee sikj äwa de Vision, un aus hee noda-kjeem, daut to be-oobachten, kjeem eene Stemm vom Harn no am: 32Ekj sie de Gott von diene Vodasch, de Gott von Abraham un de Gott von Isaak un de Gott von Jakob. Dan zettad Moses un woagd sikj nich, doahan to kjikjen. 2Mo 3:5-10 33Dan säd de Har to am: Lees de Schoo von diene Feet, wiels de Städ, wua du steist, es heiljet Launt. 34Ekj hab seenent, daut Lieden von mien Volkj jeseenen, daut en Ägipten es, un hab äa Stänen jehieet un sie raufjekomen, äant to raden. Un nu komm, Ekj well die no Ägipten schekjen.
35Disen Moses, dän see aufsäden, wäarent see säden: Wäa haft die toom Bowaschten un Rechta jesat? disen haft Gott toom Bowaschten un Erleesa jeschekjt, derch däm Enjel siene Haunt, dee am biem Spekja-Bosch erscheen. 36Disa fieed äant rut, wäarent hee Wunda un Tieekjens deed em Launt Ägipten un em rooden Mäa un en de Wiltnis, vieetich Joa. 2Mo 7:10 37Dit es de Moses, dee to de Kjinja Israel säd: “Eenen Profeet woat junt de Har, jun Gott, ut june Breeda oppwakjen, soo aus mie; Am sell jie jehorchen.” 5Mo 18:15 38Dit es dee, dee en de Jemeent en de Wiltnis met däm Enjel wia, dee to am räd oppem Sinai-Boajch un met onse Vodasch; dee kjrieech läwendje Utspricha, ons to jäwen. 2Mo 19:1-25; 20:18-21 39Däm onse Vodasch nich jehuarsom sennen wullen, oba staden am von sikj un dreiden sikj en äare Hoaten no Ägipten 40un säden to Aaron: Moak ons Jetta, dee ver ons hangonen sellen, wiels wie weeten nich, waut disem Moses, dee ons utem Launt Ägipten jefieet haft, passieet es. 2Mo 32:1 41Un see muaken een Kaulf en jane Doag un brochten däm Aufgott Opfa un freiden sikj aun de Woakjen von äare Henj. 42Dan dreid Gott sikj un äwajeef äant, de Häaschoaren vom Himmel to deenen, soo aus em Buak von de Profeeten jeschräwen steit: “Hab jie jeemols Mie Opfa Tieren un Schlachtopfasch jebrocht, dee vieetich Joa en de Wiltnis, Hus Israel? Amos 5:25-27 43Jo, jie neemen Moloch sien Zelt opp un jun Gott Räfan sien Stiern, de Bilda, dee jie jemoakt hauden, om dee aun to bäden; Ekj well junt wajchfieren bat aun jantsied Babelon.”
44Onse Vodasch hauden daut Zelt vom Zeichnis enne Wiltnis, soo aus dee, dee to Moses räd, daut befool, woo hee daut moaken sull, nom Väabilt, daut hee jeseenen haud, 2Mo 25:9 45daut onse nokomende Vodasch uk nenn-neemen met Josua, en de Heiden äa Besitz, dee Gott ver onse Vodasch äa Jesecht rutdreef, bat en David siene Doag. Jos 3:14; 18:1 46Dee funk Jnod ver Gott un bedd doarom, fa Jakob sien Gott eene Woninj to finjen. 2Sa 7:1-16; Ps 132:3-5 47Oba Salomo bud Am een Hus. 1Kje 6:1-38
48Oba de Aulahechsta wont nich en Tempels, von Henj jemoakt, soo aus de Profeet sajcht: Jes 66:1-2 49“De Himmel es mien Troon un de Ieed miene Footbenkj. Waut fa een Hus well jie Mie buen?” sajcht de Har, “ooda woont es de Städ fa miene Ru? 50Haft nich miene Haunt aul dit jemoakt?” 51Jie Stiew-Jenekje un Onbeschnädne aum Hoat un Uaren, jie wadastonen emma dän Heiljen Jeist, soo aus june Vodasch, soo uk jie. 2Mo 32:9 52Woonen von de Profeeten haben june Vodasch nich vefolcht? Un see haben dee dootjemoakt, dee doa verhäa daut Komen von däm Jerajchten vekjindijden, wäms Veroda un Merda jie nu jeworden sent, 2Chr 36:16; Mat 23:31 53dee jie daut Jesaz derch Aunordnunk von de Enjel jekjräajen haben un haben daut nich jehoolen. 2Mo 20:1-21
Stefanus jesteenicht
54Aus see oba dit hieeden, schneet äant daut derch äa Hoat, un see gnorschten de Tänen äwa am. 55Hee oba, voll vom Heiljen Jeist, kjikjt nopp en dän Himmel nenn un sach Gott siene Harlichkjeit un Jesus aun Gott siene Rajchte stonen 56un säd: Kjikj, ekj see dän Himmel op un dän Menschensän aun Gott siene Rajchte stonen! Luk 22:69
57See schrieejen oba met lude Stemm, hilden äare Uaren too, stormden eenstemmich opp am loos 58un staden am ut de Staut rut un steenijden am. Un de Zeijen läden äare Kjleeda auf bie een junga Maun siene Feet, dee heet Saulus. 3Mo 24:16 59Un see steenijden dän Stefanus, dee doa aunroopt un säd: Har Jesus, nemm mienen Jeist opp! Luk 23:46
60Un hee kjneed sikj dol un schrieech met lude Stemm: Har, räakjen äant dise Sind nich too. Un aus hee dit jesajcht haud, schleep hee en. Luk 23:34
Aposteljeschicht
اکنون انتخاب شده:
Apj 7: DKB
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
Copyright © 2023 von de Kjennichs-Bibel Jesalschoft