آیات محبوب کتاب مقدس از Mga Taga-Roma 4

به اشتراک گذاشتن

Wala siya kawad-ig paglaom nga matuman gayod ang gisaad sa Dios kaniya kay ang iyang pagtuo naghatag man kaniyag gahom ug gidayeg niya ang Dios. Kay nasiguro niya nga ang Dios makahimo gayod sa pagtuman sa iyang gisaad.

sumala sa giingon sa kasulatan, “Gihimo ko ikaw nga amahan sa daghang mga nasod.” Busa nadawat ni Abraham ang saad atubangan sa Dios nga gituohan niya, ang Dios nga nagbanhaw sa mga patay ug nagmugna sa tanan nga wala kaniadto.

Gitugyan siya aron patyon tungod sa atong mga sala ug gibanhaw aron himoon kitang matarong.

Mituo ug milaom si Abraham bisan sa panahon nga wala na siyay paglaom nga makaanak pa. Busa nahimo siyang amahan sa daghang mga nasod; sumala sa giingon sa kasulatan, “Ingon kadaghan sa mga bituon ang imong kaliwat.”

Busa ang saad madawat pinasikad sa pagtuo aron maangkon gayod kini ingon nga gasa sa Dios alang sa tanang kaliwat ni Abraham—dili lamang kanila nga nagtuman sa Balaod kondili niadtong nagtuo usab sama kang Abraham. Kay si Abraham mao ang espirituhanong amahan natong tanan

“Bulahan gayod ang mga tawo nga gipasaylo sa Dios sa ilang kalapasan ug gitabonan ang ilang mga sala! Bulahan gayod ang tawo kansang mga sala dili na hinumdoman sa Ginoo!”

Kay ang kasulatan nag-ingon, “Mituo si Abraham sa Dios ug tungod sa iyang pagtuo ang Dios nag-isip kaniya nga matarong.”