آیات محبوب کتاب مقدس از MARCOS 2

Sa pagkadungog ni Jesus niini, siya miingon kanila, “Ang mga maayo ug lawas wala magkinahanglan ug mananambal, kondili ang mga masakiton. Ako mianhi dili sa pagtawag sa mga matarong, kondili sa mga makasasala.”

Sa pagkakita ni Jesus sa ilang pagsalig, siya miingon sa paralitiko, “Anak, ang imong mga sala gipasaylo na.”

Unya siya miingon kanila, “Ang adlaw nga igpapahulay gibuhat alang sa tawo, dili ang tawo alang sa adlaw nga igpapahulay.

Ug kay dili man sila makaduol kang Jesus tungod sa panon sa katawhan, ilang gitangtang ang atop sa ibabaw niya. Ug sa nakahimo na sila ug lungag, ilang gitunton ang higdaanan diin diha ang paralitiko.

Apan aron mahibalo kamo nga ang Anak sa Tawo may kagahom ibabaw sa yuta sa pagpasaylo ug mga sala,” siya miingon sa paralitiko, “Ako mag-ingon kanimo, bangon, dad-a ang imong higdaanan ug pauli ngadto sa imong balay.”

Kay hain may sayon, ang pag-ingon ba ngadto sa paralitiko, ‘Ang imong mga sala gipasaylo na,’ o ang pag-ingon ba, ‘Bangon, dad-a ang imong higdaanan ug lakaw’?

Ug siya mibangon, ug dihadiha gisakwat niya ang iyang higdaanan ug mipahawa siya sa atubangan nilang tanan paingon sa gawas, nga tungod niini silang tanan nahibulong ug nagdayeg sa Dios, ug nag-ingon, “Wala pa kitay nakita nga sama niini!”