آیات محبوب کتاب مقدس از JOB 2

Unya ang iyang asawa miingon kaniya, “Huptan pa ba gihapon nimo ang imong pagkamatarong? Tungloha ang Dios ug pagpakamatay!” Apan siya miingon kaniya, “Ikaw nagsulti sama sa sinultihan sa usa sa mga babayeng buang. Modawat ba kita sa maayo gikan sa kamot sa Dios ug dili kita modawat sa daotan?” Niining tanan si Job wala makasala pinaagi sa iyang mga ngabil.

Ang GINOO miingon kang Satanas, “Nahunahunaan ba nimo ang akong sulugoon nga si Job nga walay sama kaniya diha sa yuta, walay ikasaway ug matarong nga tawo, mahadlokon sa Dios ug naglikay sa daotan? Siya naghupot gihapon sa iyang pagkamatarong, bisan ug giagda nimo ako batok kaniya nga laglagon siya sa walay hinungdan.”

Ang GINOO miingon kang Satanas, “Tan-awa, anaa siya sa imong gahom, ilikay lamang ang iyang kinabuhi.”

Sa pagkadungog sa tulo ka higala ni Job niining tanang kadaotan nga midangat kaniya, miadto ang matag usa kanila gikan sa iyang kaugalingong dapit: si Elipas nga Temanhanon, si Bildad nga Suhihanon, ug si Zofar nga Naamatihanon. Sila nagsabot nga moduaw aron sa pagduyog sa iyang kasakit ug paghupay kaniya. Sa pagkakita nila kaniya sa layo, wala sila makaila kaniya, naninggit sila ug nanghilak. Ilang gigisi ang ilang bisti ug gisabligan ug abog ang ilang mga ulo paingon sa langit. Unya milingkod sila sa yuta uban kaniya sulod sa pito ka adlaw ug pito ka gabii ug walay bisan usa nga misulti ug usa ka pulong ngadto kaniya, kay nakita man nila nga ang iyang pag-antos hilabihan gayod.