آیات محبوب کتاب مقدس از ISAIAS 40

Siya naghatag ug gahom niadtong naluya, ug kaniya nga walay kabaskog nagdugang siya ug kusog.

Bisan ang mga batan-on mangaluya ug kapoyon, ug ang mga batan-on mangapukan sa hilabihang kakapoy; apan kadtong naghulat sa GINOO magbag-o sa ilang kusog, sila manglupad pinaagi sa mga pako sama sa mga agila, sila managan ug dili kapoyon, sila manglakaw ug dili mangaluya.

Wala ba ikaw mahibalo? Wala ba ikaw makadungog? Ang GINOO mao ang walay kataposan nga Dios, ang Magbubuhat sa kinatumyan sa yuta. Dili siya maluya o kapoyon; ang iyang pagpanabot dili matukib.

Usa ka tingog nga nagsinggit, “Andama ninyo sa kamingawan ang dalan sa GINOO, himoang tul-id diha sa kamingawan ang usa ka lapad nga dalan alang sa atong Dios.

Ang balili malaya, ang bulak malawos; apan ang pulong sa atong Dios magpabilin hangtod sa kahangtoran.

Unya ang himaya sa GINOO ipadayag, ug ang tanang tawo makakita niini, kay ang baba sa GINOO nagsulti niini.”

Ang tanang walog bayawon, ug ang tanang bukid ug bungtod ipaubos; ang dili patag himoong patag, ug ang mga dapit nga gansanggansangon mapatag.

Siya magpasibsib sa iyang panon sama sa usa ka tigbantay sa karnero, siya nagtigom sa mga nating karnero diha sa iyang bukton, magkugos kanila diha sa iyang dughan, ug malumong maggiya niadtong adunay mga gagmay.

Iyahat ang inyong mga mata sa itaas ug tan-aw: kinsay nagbuhat niini? Siya nga nagdala sa ilang panon nga inihap, nagtawag kanilang tanan pinaagi sa ngalan, tungod sa kadako sa iyang gahom, ug tungod kay siya dako sa gahom, walay bisan usa nga makulang.

Siya mao ang naglingkod ibabaw sa kalingin sa kalibotan, ug ang mga nagpuyo niini sama sa mga dulon; siya nagbuklad sa kalangitan ingon sa usa ka tabil, ug naghikyad niini ingon sa usa ka tolda nga puy-anan

Sulti nga malumo sa Jerusalem ug hilak ngadto kaniya, nga ang iyang panahon sa gubat natapos na, nga ang iyang kasal-anan gipasaylo na, nga siya nakadawat ug duha ka pilo gikan sa kamot sa GINOO tungod sa tanan niyang mga sala.

Usa ka tingog nag-ingon, “Singgit!” Ug ako miingon, “Unsa bay akong isinggit?” Ang tanan nga unod balili, ug ang tanan nga katahom niini sama sa bulak sa kapatagan. Ang balili malaya, ang bulak malawos, sa diha nga ang gininhawa sa GINOO maghuyop niini. Sa pagkatinuod ang katawhan balili.

Tan-awa, ang Ginoong DIOS moanhi uban sa gahom, ug ang iyang bukton maghari alang kaniya; tan-awa, ang iyang ganti anaa kaniya ug ang iyang balos anaa sa iyang atubangan.

Lipaya ninyo, lipaya ninyo ang akong katawhan, nag-ingon ang inyong Dios.

Kinsay nakatakos sa katubigan sa palad sa iyang kamot, ug nakasukod sa langit pinaagi sa dangaw, nakasulod sa abog sa yuta pinaagi sa usa ka taksanan, ug nakatimbang sa mga bukid diha sa mga timbangan, ug sa mga bungtod diha sa usa ka timbangan? Kinsay nakamando sa Espiritu sa GINOO, o nakapahimangno kaniya ingon nga iyang magtatambag? Kang kinsa siya nagpakitambag alang sa iyang pagkahibalo ug kinsa ang nagtudlo kaniya sa dalan sa hustisya, ug nagtudlo kaniya ug kahibalo, ug nagpakita kaniya sa dalan sa pagpanabot?