آیات محبوب کتاب مقدس از ECCLESIASTES 1

Kay diha sa hilabihan nga kaalam anaa ang hilabihang kasakit, ug siya nga nagpadaghan sa kahibalo, nagpadaghan sa kagul-anan.

Unsay nahitabo kaniadto mahitabo pag-usab, ug unsay nahimo kaniadto himoon; ug walay bisan usa nga bag-o ilalom sa adlaw.

Ang tanang butang puno sa kalaay; ang tawo dili makasulti niini; ang mata dili matagbaw sa pagtan-aw, o ang dalunggan mapuno sa pagpaminaw.

Kakawangan sa mga kakawangan, nag-ingon ang Magwawali, kakawangan sa mga kakawangan! Ang tanan kakawangan. Unsay makuha sa tawo gikan sa tanan niyang paghago, diin naghago siya ilalom sa adlaw?

Nakita nako ang tanang mga nabuhat ilalom sa adlaw; ug tan-awa, ang tanan kakawangan ug usa lamang ka paggukod sa hangin.

Usa ka kaliwatan molabay, ug ang lain nga kaliwatan moabot; apan ang yuta magpabilin hangtod sa kahangtoran.

Walay handomanan sa unang mga kaliwatan; o may handomanan pa sa moabot nga kaliwatan, nga mosunod kanila.

Ug gigamit nako ang akong kasingkasing sa pag-ila sa kaalam, ug pag-ila sa kabuang ug binuang. Akong nasuta nga kini usab usa lamang ka paggukod sa hangin.