Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Lyfr y Psalmau 103

Rhanna

F’ enaid, bendithia ’r Ion di‐lŷth, Ac nac anghofia ’i ddoniau byth Sy ’n disgyn arnat oddi fry.

Efe sy ’n maddeu ’th feiau ’n rhad, Ac i’th holl lesgedd rhydd iachâd, I’th ddwyn i gaerau ’r nefoedd wen; D’ einioes o ddistryw gweryd Ef, A gras a hael dosturi ’r nef A rydd yn goron ar dy ben. Dy enau a ddiwalla ’i ddawn, Cei bob daioni ’n lluniaeth llawn; Fel eryr adnewydda ’th oes.

Bendithia, f’ enaid, Arglwydd nef, A chwbl o’m mewn bendithied Ef, A’i Enw sanctaidd yn ei Dŷ

Fel tad wrth blant ei serch ei hun, Felly tosturia ’r Arglwydd Cun Wrth bawb a’i hofno, ei anwyl rai

Mor bell a’r gorllewinol ser O’r dwyrain, y pellaodd Ner Oddi wrthym ein camweddau ’n glir.

Trugarog ydyw ’r Arglwydd Dduw, Hwyrfrydig i ddigofaint yw, A llawn tosturi, llawn o ras.

Oh! nid yn ol ein bai, mewn gwg, Ac nid yn ol ein buchedd ddrwg Y telaist inni, Arglwydd mau. Cyfuwch a’r nef uwch daear las, Felly rhagorodd uchder gras Yr Ion ar bawb a’i hofno ’n wir

Yr Arglwydd yn y nef uwch ben A barottôdd ei orsedd wen Ar holl gyflawnder tir a môr.