Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Seònd Matìe 13

Rhanna

Ma cùi, ch’ al à semenàd te’ buìne tière, al è chell, ch’ al scòlte le peràule, e le intìnd, e i fâs frutt, e rind cùi cent, cùi sessànte, e cùi trènte par un.

Cùi po, ch’ al à semenàd tes spìnis, al è chell, ch’ al scòlte le peràule; ma ju afànos dal sècul presìnt, e lu ingiàn des riçhèzzis, sçhafòjin le peràule, e devènte sènze frutt.

Ognidùn, cu sintarà le peràule dal règno, e no le intìnd, al ven lu malìgn, e al puàrte vie chell, ch’ al è semenàd tal so cûr: chest al è chell, cu à semenàd di lung le stràde.

Cùi po, ch’ al à semenàd su le clapìgne, al è chell, ch’ al scòlte le peràule, e sùbit le ricèv cun ligrìe: No à po in sè radîs, e dùre pôc. E vignùde le tribulaziòn e le persecuziòn par càuse de’ peràule, sùbit al si è scandalizàd.

Lu règno dal cîl l’ è sìmil a un tesàur scuindùd in t’ un çhamp: e l’ om, che lu à çhatàd, lu tâs, e dutt lègri par chest, al va, al vend dutt cè, ch’ al à, e al còmpre chell çhamp.

Un’ àltre po çhadè su le buìne tière: e frutà, cùi cent, cùi sessànte, cùi trènte par un.

Lassàit, che crèssin duçh doi infìn a òre di seselà, e cuand ch’ al vignarà lu timp dal racòlt o’ dirài ai seseledòrs: Racuèjit prim le vràje, e leàile in fass par brusàle: lu formènt po ingrumàilu sul miò granàr.