Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Mattheo 14

Rhanna

E si pa erënë të fortë, u frikua, e si nisi të mbitej, thirri, e tha: Zot, shpëtomë. E atëherë Iisui ndëri dorënë, e e zuri, e i thotë: Ndë se dhistakse, besëpakë?

E si pa erënë të fortë, u frikua, e si nisi të mbitej, thirri, e tha: Zot, shpëtomë.

E atë çast u foli ature Iisui, e u tha: Kini tharos, unë jam, e mos u trëmbni.

E Petrua ju përgjegj atij, e i tha: Zot, ndë je ti, thuajmë që të vij tek tij mbi ujëra. Edhe ai i thotë: Eja. Edhe Petrua zbriti nga varka, e ecën mbi ujëra, të vin nde Iisui.

E ata që qenë ndë varkë, erdhë, e ju falnë, e i thoshnë: Vërtet biri i Perndisë je.

Edhe Iisui u thot’ ature: Nukë duhetë të venë, epuni ju të hanë. Edhe ata i than’ atij: Nukë kemi këtu, përveçmë pesë bukë, edhe di pishq.

Edhe Iisui u thotë: Pa bjermëni ato këtu. E si porsiti botënë të rrijnë mbi barëra, e mori të pesë bukëtë, edhe të di pishqetë, e vështoi ndë Qiell e i bekoi, e i theu, e u dha mathitivet bukëtë, e mathitejtë i ndajtinë ndë botë.

E hangrë gjithë, e u frinë e ngrijtinë copatë që u tepëruanë, dimbëdhjetë kofina plot.