Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Y Salmau 143

Rhanna

o dysg i mi d’ewyllys: Cans tydi ydwyt y Duw mau, boed d’ Yspryd tau i’m tywys Ar yr uniondeb yn y tir, dyma dy wir ewyllys.

Par i’m ar frys glywed dy nawdd, cans ynot hawdd y credais: A dysg i’m rodio dy ffyrdd rhâd, cans f’enaid attad codais.

A gwared fi fy Nuw, a’m Ion, rhag fy ngelynion astrys: Am fod fy lloches gydâ thi

Duw, er mwyn d’enw fi bywhâ, a helpa f’enaid tyner: Allan o ing Duw cais ei ddwyn, ac er mwyn dy gyfiownder.

Erglyw fy arch, o Arglwydd mâd, wyf arnad yn gweddio: O’th wirionedd, a’th gyfiownedd, gofynnaf yt fy ngwrando.

Yn ebrwydd gwrando fi yn rhodd, o Arglwydd, pallodd f’yspryd: Rhag imi fyned i’r pwll du, fel rhai a ddarfu eu bywyd.

Ac ar fy nghalon drom daeth braw: ond wrth fyfyriaw rhagor. Mi a gofiais y dyddiau gynt, a helynt gwaith dy ddwylo: Am hyn myfyriais, fy Nuw Naf, am hyn myfyriaf etto.