Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o یعقوب 1

Rhanna

ای برادران من، وقتی که در تجربه های گوناگون مبتلا شوید، کمال خوشی دانید. چونکه میدانید که امتحان ایمان شما صبر راپیدا میکند.

واگر از شما کسی محتاج به حکمت باشد، سوال بکند از خدایی که هر کس را به سخاوت عطامی کند و ملامت نمی نماید و به او داده خواهدشد.

بنابراین، ای برادران عزیز من، هرکس درشنیدن تند و در گفتن آهسته و در خشم سست باشد.

لکن صبر را عمل تام خود باشد تاکامل و تمام شوید و محتاج هیچچیز نباشید.

لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان که خود را فریب میدهند.

خوشابحال کسیکه متحمل تجربه شود، زیرا که چون آزموده شد، آن تاج حیاتی را که خداوند به محبان خود وعده فرموده است خواهد یافت.

هر بخشندگی نیکو و هر بخشش کامل از بالا است و نازل میشود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایه گردش نیست.

زیرا اگر کسی کلام را بشنود و عمل نکند، شخصی را ماند که صورت طبیعی خود را در آینه مینگرد. زیرا خود رانگریست و رفت و فور فراموش کرد که چطورشخصی بود.

پرستش صاف وبی عیب نزد خدا و پدر این است که یتیمان وبیوهزنان را در مصیبت ایشان تفقد کنند و خود رااز آلایش دنیا نگاه دارند.

هیچکس چون در تجربه افتد، نگوید: «خدا مرا تجربه میکند»، زیرا خدا هرگزاز بدیها تجربه نمی شود و او هیچکس را تجربه نمی کند. لکن هرکس در تجربه میافتد وقتی که شهوت وی او را میکشد و فریفته میسازد.

لکن برادر مسکین بهسرافرازی خود فخربنماید،