مَرقُسِ انجیل 5

5
دیو بزِه مرداک شفا
1بازون اُ طرف دریا، جِراسیان منطقه سمت بُشوئید. 2وقتی عیسی لوتکا جا پیاده بوست ایتا مردای کی پلید روح اون گرفتارَ کوده بو، درجا قبرستان جا بیرون بامو و اونَ بیده. 3اُ مردای قبرستان میان سر کودی و دِه هیکّس نتانستی اونَ حتی زنجیر مرا دَوده و بدره. 4چون هربار کی اون قُل و زنجیر مرا دوَسته بید، زنجیرَ ورسنه بو و قُلَ بشکنه بو. هیکّس نتانستی کی اونَ آرامَ کونه. 5شبندروج قبرستان میان و کوه کمر درون نعره زئی و سنگ مرا خورَه زخمی کودی. 6وقتی کی اُ مردای عیسیَ دورادور بیده، بُدو بُدو بامو و عیسی لنگ جیر بکفت، 7پیله اوخان مرا نعره بزِه و بگفت: «اَی عیسی، خُدای متعال پسر، تو می اَمرا چی کار دَری؟ تره بِخُدا قسم دئم، کی مَرا عذاب نَدی!» 8چونکی عیسی اونَ بگفته بو: «اَی پلید روح، اَ مرداک جا بیرون بیا!» 9عیسی اونِ جا واورسه: «تی نام چیسه؟» جواب بدَه: «می نام قشونِ؛ چونکی اَمان خَیلی زیادیم.» 10و عیسیَ خَیلی منّت بُکود کی اوشانَ جه اُ منطقه بیرون تانوده. 11هو دورور پوشته ئان سر، ایتا پیله گله خوک غذا خوردن دیبید. 12پلید ارواح عیسیَ منّت بُکودید و بگفتید: «اَمره خوکان درون اوسِه کون وائال اوشانِ درون بیشیم.» 13عیسی اوشانَ وائَشت کی بشد. پلید ارواح بیرون باموئید و خوکانِ درون بُشوئید. اُ گله ئی کی دورور دو هَزار تا خوک بید، جه پوشته سراجیری دریا وَر رَم بُکودید و آب درون دَمَردید.
14خوکبانان فرار بُکودید و اَ جریانَ شار و دهات درون واگویا بُکودید. مردومم بیرون باموئید تا اونچیَ کی ایتفاق دکفته بو، بیدینید. 15اوشان عیسی ورجه باموئید و وقتی بیده ئید کی اُ دیو بزِه مرداک کی پیشتر اُ قشونِ گرفتار بو، هسّا رخت دُکوده و عاقیلان مانستن اویا نیشته، بترسه ئید. 16اوشانی کی اَ جریانَ بیده بید، اونچیَ کی دیو بزِه مرداک و خوکان سر بامو بو، مردوم ره واگویا بُکودید. 17اوشان عیسی جا بخواستید کی اَشانِ منطقه جا بیرون بشه.
18وقتی عیسی لوتکایَ سوار بوستن دوبو، اُ مردای کی پیشتر دیو بزِه بو، عیسیَ منّت بُکود کی اونِ مرا بشه. 19ولی عیسی وَئنلاشت و اونَ بگفت: «بخانه،تی خویش و قوم ورجه بوشو و اوشانَ بُگو کی خُداوند تره چی بُکوده و چُطو تره رحم بُکوده.» 20اُ مردای بُشو و دِکاپولیسِ منطقه درون، هر اونچی کی عیسی اون ره بُکوده بو جار زئی و مردوم همه حیرانَ بوستیدی.
عیسی ایتا زناک و یایروس کُرَ شفا دئه
21عیسی ایوار دِه لوتکا مرا اُ طرف دریا بُشو. دریا کنار، ایتا پیله خلق اون دور جمَ بوستید. 22ایتا جه عبادتگا رئیسانَم کی یایروس نام دَشتی، اویا بامو و عیسی دِئن مرا اونِ لنگ جیر بکفت 23و منّت کونان بگفت: «می کوجدانه کُر مَردن دَره. منّت کونم بَائی، تی دَسَ اونِ سر بَنی تا شفا بیگیره و زنده بمانه.» 24پس عیسی اون مرا بُشو.
خیلیانم عیسی دُمبالسر رادکفتید. اوشان خَیلی اون سر زور اَوردید. 25اُ خلق میان، ایتا زنای ایسا بو کی دوازده سال خونشویی دَشتی. 26اُ زنای طبیبانِ دسِ جا خَیلی رنج بکشه بو و تمان خو دارائیَ هه راه درون خرج بُکوده بو؛ خُب کی نُبوسته بو هیچ، بدترَم بوستن دوبو. 27اُ زنای عیسی باره بیشتاوست، و جمعیتِ جا اونِ پوشت سر بامو و اون قبای دَس فاکشه. 28چونکی خو مرا بگفته بو: «اَگه حتی اونِ قبای دَس بزنم، شفا گیرم.» 29هو دَم اونِ خونشویی بَند بامو و خو تن درون حس بُکود کی اُ ناخوشی جا شفا بیگیفته. 30عیسی هو دَم بفهمست کی ایتا نیرو اونِ جا بیرون بُشو. پس خلق میان خو دوروَر نیگا بُکود و واورسه: «کی می قبا یَ دَس بزه؟» 31اونِ شاگردان جواب بدَه ئید: «دینی کی مردوم جه هر طرف تی سر زور اَوردن دَرید؛ هسّا ”واورسی کی مَرا دَس بزه؟“‌» 32عیسی خو دوروَرَ فندرستی تا بیدینه کیسه کی اَ کارَ بُکوده. 33پس اُ زنای کی بفهمسته بو چُطو شفا بیگیفته، ترس و لرز امرا بامو، عیسی لنگ جیر بکفت و تمان حئیقتَ اونِ ره بگفت. 34عیسی اُ زناکَ بگفت: «کُر جان، تی ایمان تره شفا بدَه. بوشو بسلامت و اَ ناخوشی جا شفا بیگیر!»
35عیسی هنو گب زئن دوبو کی چن نفر یایروس، عبادتگا رئیس خانه جا، باموئید و بگفتید: «تی کُر بمَرد! دِه چره اوستادَ زحمت دیئی؟» 36ولی وقتی عیسی اوشان گبَ بیشتاوست، عبادتگا رئیسَ بگفت: «ترسئن نوا! فقط ایمان بدَر.» 37و وَئنلاشت ده هیکّس جغیر پِطرُس و یعقوب و یعقوب برار، یوحنا اون دُمبال بشه. 38هَطو کی عبادتگا رئیس خانه فارسه ئید، عیسی بیده غُلغُله یه و مردوم گریه کونیدی و بلند صدا مرا شیون کودیدی. 39پس بُدورن بُشو و اوشانَ بگفت: «چره اَیا غُلغُله یه و گریه و زاری کودن دَریدی؟ کُر نمَرده، بَلکی خوفته.» 40اوشان عیسی ره خنده بُکودید. بعد اَنکی عیسی تمانِ اوشانَ بیرونَ کود، اُ کُرِ پئر و مار و شاگردانیم کی اونَ اَمرا ایسابید خو مرا اوساد و اُ جائی کی کُر نئَه بو، بُدورن بُشو. 41عیسی کُرِ دَسَ بیگیفت و اونَ بگفت: «تالیتا، کُوم! یعنی: «اَی کوجی کُر، تره گَم ویریز!» 42اُ کُر درجا ویرشت و بنا به را شئون بُکود. اون دوازده سال دَشتی. اوشان جه اَ ایتفاق خَیلی حَیرانَ بوستید. 43عیسی اوشانَ قدغَن بُکود و دستور بدَه کی وائانلانید هیکّس اَ جریان جا واخُب ببه، و بگفت ایچی اُ کُرِ فَدید تا بُخوره.

Subratllat

Comparteix

Compara

Copia

None

Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió