رومیُون 14

14
به همدگه حکم مَکُنی
1به کسی که توو ایمُنی لَهوِزِن، میون خوتُ کبولی بُکنی، ولی نه بِی ایکه سر عکیده ئُو جر و دعوا بُکنی. 2یکی عکیده شَه که اِتون هر چیزیُ بُخارِه، ولی آدم ضعیف، فَکَه سبزیجات اَخارِت. 3اُ که همِی چی اَخارِه نبایه به اُ که ناخاره کوچِک بُکنت؛ و اُ که همِی چی ناخاره، نبایه به اُ که هر خوراکی اَخارِه، حکم بُکنت. چونکه خدا به اُ کبول ایکِردِن. 4تو کیی که به نوکر یکی دگه حکم اَکُنی؟ ایکه اُ سر پا اِووسته یا اَکِت، به اربابی ربط ایشَه. اُ پا برجا اَمونِت، به چه که خداوند اِتون به اُ سر پا نگه بُکنت.
5یه نُفر یه روزُ اَ بکیه روزُ بِهتِه اَدونه؛ در صورتی که یکی دگه همۀ روزُ مثه هم اَدونه. هَرکَ بایه توو فکر خو، دربارۀ عکیده اَش خاطر جمع بُبو. 6اُ که یه روز مشخصیُ عزیز اَدونه، وا خاطر حرمت خداوند عزیز اَدونه. اُ که خوراک اَخارِه وا خاطر حرمت خداوند اَخارِت، به چه که خدائو شُکر اَکُن. در صورتی که اُ که ناخاره، وا خاطر حرمت خداوند ناخارِت، و خدائو شُکر اَکُن. 7چونکه هیچِتا اَ ما بِی خومُ زندگی ناکنیم و هیچِتامُ اَم بِی خومُ نامِریم. 8به چه که اگه زندگی اَکُنیم، بِی خداوند زندگی اَکُنیم، و اگه اَمِریم، بِی خداوند اَمِریم. پَ چه زندگی بُکنیم و چه بِمِریم، مال خداوندیم. 9به چه که مسیح به هِمی خاطر مُرد و دوبارَه زنده بو تا هم خداوندِ مُردَئُن و هم خداوند زندئُن بَشِت.
10تو بِی چه به کاکا خو حکم اَکُنی؟ یا به چه بِی کاکا خو کوچِک اَکُنی؟ چون ما همه مو رو وا رو تخت حکم کِردِن خدا اِووستیم. 11چونکه توو کتاب اِشعیای پیغُمبَر نوشته بودِن:
«خداوند اَگِت: به هَستی خو کَسَم اَخارُم که
هر زانویی مُکابل مه خم اِبو
و هر زَبُنی خدائو اقرار اَکُنت.»
12پَ هر تِیمُ حساب خو به خدا پس اَدِت.
13پَ بیِی اَ ایی به بعد بِی همدگه حکم نَکُنیم. بلکه بجاش تصمیم بگیری که هیچِوَه سر راه یه کاکائی یه سنگی مَنوسی که جلو پا گیر اَکُنت و به زمین اَزَنت و یا مانعی مَنوسی. 14مه در خداوند عیسی اَدونُم و کانع بودُم، که هیچ چیزی به خودی خود نجس نین. ولی به اُ آدمی که فکر اَکُنت نجسِن، وازش نجسِن. 15چون اگه وا خوراکی که اَخاری به کاکات ناراحت اَکُنی، تو دگه توو محبت رفتار ناکُنی. وا اُ خوراکی که اَخاری، کسیُ که مسیح وا خاطری مُرد نابود مَکُن. 16پَ مَوالی درباره اُ چیزی بد بگن که شما اُ رو خُب اَدونی. 17چونکه پادشاهی خدا خاردِن و نوشیدِن نَن، بلکه صالح بودِن، صُل و سلامتی و شادین در روح قدّوس خدا. 18هَرکَ ایطوکا مسیحُ خذمت بُکن، خدا کبولِش اَکُنت و مردم هم تأییدش اَکُنِن.
19پَ بیِی دُمبال اُ چیزی بَشیم که باعث صُل و سلامتی و بنا کِردِن همدگه اِبو. 20کار خدائو وا خاطر خوراک نابود مَکُن! در واکع همۀ خوراکُ پاکِن، ولی خاردِن اُ خوراکی که باعث اِبو کسی دگه زمین بِکِت، کار درستی نَن. 21خُبِن که گوشت نخاری یا شراب نِنوشی یا کاری نکنی که باعث بُبو کاکات زمین بِکِت.
22اُ عکیدَت که در مورد ایی چیزُ اِتهَه بین خوت و خدا نگه بُکن. خوش وا حال اُ کسی که هیچ دلیلی اینی دربارۀ اُ چیزی که تأییدش اَکُنت، بِی خوش حکم بُکن. 23ولی اُ کسی که درباره خاردِن خوراکی، شک ایشَه، اگه بُخارِت محکوم اِبو، به چه که با ایمُن اینَخاردِن، چون هرچه که اَ رو ایمُن نَبَشِت، گناهِن.

S'ha seleccionat:

رومیُون 14: PES

Subratllat

Comparteix

Compara

Copia

None

Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió