رومیُون 1
1
1اَ طَرَه پولس، غُلُم مسیح عیسی،
که دعوت بودِن تا یه حَواری بَشِت، و جدا بودِن تا خبر خاش انجیل خدائو اعلام بُکنت؛ 2همو خبر خاشی که خدا اَ پِشتِه اَ طریق پیغُمبَرُن خو، توو نوشته ئُوی مقدّس وعده اَش ایدا، 3دربارۀ پُسِش، که طِبکِ جسم اَ نسل داوود پادشاهَه، 4و طِبکِ روح قدّوسیت وا زنده بودِن اَ مُردَئُن، توو کُدرَت، اعلام بو که پُس خدان یعنی خداوندمُ عیسی مسیح. 5اَ طریق اُ، فیض و خذمت حَواری بودِن به ما داده بو، تا وا خاطر نُمی اَ میون همه ملتُ به مردم وا طَرَه اطاعت اَ ایمُن بیاریم، 6ایی شامل شمام اِبو که دعوت بودین تا مال عیسی مسیح بَشین؛
7به همۀ اُشُ که توو شهر روم، عزیز خدائَن و دعوت بودَن تا اَ مقدّسُن بَشِن:
فیض و صُل و سلامتی اَ طَرَه بَپمُ خدا، و خداوندْ عیسی مسیح، وا شما بُبوت.
اشتیاق پولس به سر زدن به روم
8اَوِّل اَ همه، خدا خو اَ طریق عیسی مسیح، وا خاطر همه شما شُکر اَکُنُم، به چه که آوازۀ ایمُنِتُ توو همه دنیا پخش بودِن. 9به چه که خدایی که بِی اُ وا روحُم، توو کار انجیلِ پُسِش خذمت اَکُنُم، شاهدُمِن که مه چطو همیشه توو دعاهوم یادتُ اَکُنُم 10و طلب اَکُنُم که اگه خدا بُخواد حالا بالأخره به یه طریقی بُتونُم حدتُ بیام. 11چونکه خیلی دلُم شَواتِن وا دیدنتُ بیام که توو یه عطای روحانیی شریکتُ بُکنُم تا باعث کُوّتتُ بُبوت؛ 12یعنی تا ما اَ ایمُن همدگه دلگرم بُبیم. مه اَ ایمُن شما، شما اَ ایمُن مه. 13ای کاکائُن اُمناوا اَ ایی کضیه بی خبر بَشین که چَن دُفَه اُمخواستن حدتُ بیام، ولی هر دُفَه یه چیزی جلو راهُم ایگِفتِن. اُمخواستن تا میونتُ محصولی جمع بُکنُم همطو که میون بکیهٔ غیریهودیُن جمع اُمکِردِن.
14مه هم دِین یونانیُ و هم بَربرُ، هم آدموی با حکمت و هم نادونُ وا گردُنُمِن. 15به هِمی خاطر شوک زیاد اُمهَه که به شما هم که توو رُمین، انجیلُ اعلام بُکنُم.
16چونکه مه اَ انجیل عار اُمنی، به چه که انجیل کُدرَت خدان بِی نجات هَرکَ که ایمُن بیارِه، اَوِّل یهودی و بعد یونانی. 17چونکه توو انجیل، اُ صالح بودِنی که اَ خدان، نَمایُن اِبو، که اَ اَوِّل تا به آخِر رو ایمُن پا برجان. همطو که توو کتاب حبقوق پیغُمبَر نوشته بودِن: «آدم صالح توسط ایمُن زندگی اَکُنت.»
خشم خدا بِی آدم بدکار
18چون خشم خدا به ضدّ هر نوع بیدینی و نادرستی آدمُ اَ آسَمُن نَمایُن اِبو، همو آدمویی که وا نادرستی خو جلو حکیکتُ اَگیرِن. 19چون اُنچه که اِبو اَ خدا بُدُنی به اُشُ نَمایُنِن، به چه که خدا اُ رو به اُشُ نشُن ایدادِن. 20چون اَ موکَع خلکت دنیا صفتوی خدا که نابو بیگینی، یعنی کُدرَتِ ابدی و الوهیت اُ، خیلی واضح توو چیزُیی که درست بودِن، اِبو بِگینی، پَ اُشُ هیچ بُونه ای شُنی.
21چون با ایکه به خدا شُشناختِن، ولی بِی اُ مثه خدا حرمت شُنَنِها و شکرگزاری شُنَکِه، بلکه توو فکرِشُ گرفتار چیزُی باطل بودِن و دلُوی نادونِشُ غَرک تُریکی بو. 22ادعا شاکِردَه که با حکمتَن، ولی نادون بودَن 23و جلال خدای غیرفانیُ با بُتُویی که شبیه آدم فانی و پرندئُن و حیونُ و خزندهئُون ئَرِن عوض شُکِه.
24پَ خدا هم به اُشُ توو شهوتوی دلِشُ توو ناپاکی وِلِشُ ایکه، تا میون خوشُ به بدنُ خو بی حرمت بُکنِن. 25به چه که اُشُ حکیکتی که درباره خدان با دورو عوض شُکِه و مخلوکُ جای خالک پرستش و خذمت شُکِه، همو خالکی که تا ابد متبارکن. آمین.
26به هِمی خاطر خدا هم به اُشُ توو هوا و هوسوی زشتشُ ول ایکه. به چه که حتی زنُشُ، رابطه طبیعیُ وا رابطه غیرطبیعی عوض شُکِه. 27همیطوَم، مردون رابطه طبیعی با زنُ ئُو ول شُکِه و توو آتِش هوا و هوس که بِی همدگه شُهَستَه سُختِن. مَردُن وا مَردُن کارویی شاکِه که ننگ و عیبه، و سزای کاروی بد خو توو وجود خو شُگِه.
28و وا خاطریکه شناختِن خدا بهشُ ارزشی اینَهَستَه، خدا هم به اُشُ توو فکروی زشت ول ایکه تا کاریُ اَنجُم هادَن که نبایه اَنجُم شُدادَه. 29اُشُ پُر اَ همه نوع نادرستی، شرارت، طمعکاری و بدتالی هَستَرِن. اُشُ پُر اَ دیدن کوری، کَتل، جر و دعوا، دوز و کلک و بدتالیَن. اُشُ چو اَکَردُنِن، 30تهمت اَزَنِن، اَ خدا متنفرَن، گستاخ و متکبّرَن، به خوشُ اَنازِن و دُمبال شر درست کِردِنَن. اَ مُم بَپ خو فَرمُن نابَرِن، 31نادون، بیوفا، بیعاطفه و بی رحمن. 32با ایکه اُشُ اَ حکم عادلانۀ خدا واخبرن که سزای کسونی که ایی کارُئو اَکُنِن، مرگِن، نه فَکَه خوشُ اَنجُمشُ اَدَن، بلکه به کسونی اَم که ایی کارُئو اَنجُم اَدَن، تأیید اَکُنِن.
S'ha seleccionat:
رومیُون 1: PES
Subratllat
Comparteix
Compara
Copia
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
©️2024 Korpu Company