به هِمی خاطر خدا هم به اُشُ توو هوا و هوسوی زشتشُ ول ایکه. به چه که حتی زنُشُ، رابطه طبیعیُ وا رابطه غیرطبیعی عوض شُکِه. همیطوَم، مردون رابطه طبیعی با زنُ ئُو ول شُکِه و توو آتِش هوا و هوس که بِی همدگه شُهَستَه سُختِن. مَردُن وا مَردُن کارویی شاکِه که ننگ و عیبه، و سزای کاروی بد خو توو وجود خو شُگِه.
و وا خاطریکه شناختِن خدا بهشُ ارزشی اینَهَستَه، خدا هم به اُشُ توو فکروی زشت ول ایکه تا کاریُ اَنجُم هادَن که نبایه اَنجُم شُدادَه.