Gewilde Bybelverse vanaf نامَه یعکوب 4

پَ از خدا اطاعت بِکنی. جلووِ ابلیس وَایستی، که آنا از شما اَگُروخِه.

اُ خدا نَزیک آبی، که آنا هم اُ شما نَزیک اَدَبِه. شما اَی آدامِی گُنَهکار، دستیاتو پاک آکنی، و شما اَی آدامِی دو دل، دلیاتو پاک آکنی.

اُ خوتو تِی حضور خداوند اُفتادَه بِکنی که آنا اُ شما سربلند اَکو.

ولی خدا بِشتَه فیض اَدَ. وَخاطر هَمِ تِی کتاب مَثَلیا نوشتَه بُدِ: «خدا جلووِ آدامِی متکبّر اَوَایستِ، ولی اُ آدامِی اُفتادَه وَ لطف رفتار اَکو.»

پَ، هرکَه بِدو چه کَری وَلمِه و اَنجومُش نِدَ، گناه اُشکِردِ.

درخواست اَکنی و اُ دست نِداری، اَسِی که وَ نیّت بَد درخواست اَکنی تا اَسِی هوی و هَوسیاتو استفادَه بِکنی.

شما اَی مردم زِناکار، مَ نادانی رفاکَت خاد دنیا دشمنی خاد خدائِه؟ پَ هرکَه شَئِه رَفیک دنیا بِه، اُ خوش دشمن خدا اَکو.

شما هَنو نادانی صَبا خاد خوش چه اَدارِ. مَ زندگِنِ شما چِئِه؟ اَسِی که شما چُنِ غُبری هی که یَک لحظَه ظاهر اَبِه و بعد از بین اَچِه.