Gewilde Bybelverse vanaf Marcus 3

Deel

Óir an té a ḋéanḟas toil Dé, is é sin mo ḋearḃráṫair agus mo ḋeirḃṡiúr agus mo ṁáṫair.

Amén adeirim liḃ, go maiṫfear do ċloinn na ndaoine na h-uile ṗeacaiḋe, agus gaċ diaṁasla dá ndéanfaiḋ siad: Aċt ċibé a ḋéanfas diaṁasla i n-aġaiḋ an Spioraid Naoiṁ, ní ḟuiġiḋ sé maiṫeaṁnas a ċoiḋċe, aċt béiḋ sé cionntaċ i bpeacaḋ síorraiḋe.

Agus má ḃíonn ríoġaċt roinnte ina h-aġaiḋ féin, ní féidir doʼn ríoġaċt sin seasaṁ, Agus má ḃíonn teaċ roinnte ina aġaiḋ féin, ní féidir doʼn tiġ sin seasaṁ.

Agus nuair a tċíoḋ na spioraid neaṁġlana é, ċaiṫeaḋ siad iad féin síos roiṁe, agus ġlaoḋaḋ siad amaċ, ag ráḋ