Gewilde Bybelverse vanaf મત્તિ 15

Deel

પુંણ ઝી કઇ મોડા થી નકળેં હે, વેયુ મન મ વિસારવા થી નકળે હે, અનેં વેયુસ હેંનનેં પરમેશ્વર નેં હામેં મેલં ઠરાવે હે. કેંમકે મનખં ના મન મહી, ખરાબ-ખરાબ વિસાર, સિનાળવું કરવું, સુરી કરવી, મનખં નેં માર દડવું, બીજા બઈરા હાતેં ગલત સબંધ, બીજા ના વિરુધ ઝૂઠી ગવાહી આલવી અનેં નિંદા કરવી મન થીસ નકળેં હે.

ઝી મોડા મ જાએ હે, વેયુ મનખં નેં મેલું નહેં કરતું, પુંણ ઝી મોડા થી નકળે હે, વેયુસ મનખં નેં મેલું કરે હે.”

“ઇય મનખં હોંઠં થી તે મારું માન કરે હે, પુંણ હેંનનું મન મારી થી સિટી હે.” અનેં ઇય મનખં બેકાર મારી આરાધના કરે હે, “કેંમકે ઇય મનખં ન બણાવેંલં નિયમં નેં પરમેશ્વર નું શિક્ષણ હે, એંમ કેં નેં હિકાડે હે.”

ઇસુવેં હીની બજ્યેર નેં જવાબ આલ્યો, “હે બાઈ, તારો વિશ્વાસ ઘણો મુંટો હે, ઝેંવું તું સાહે, વેવુંસ તારી હારુ થાએ.” અનેં હીની સુરી તરત હાજી થાઈ ગઈ.

પુંણ વેયે આવી, અનેં ઇસુ નેં પોગેં લાગેંનેં કેંવા મંડી, “હે પ્રભુ, મારી મદદ કર.” ઇસુવેં જવાબ આલ્યો, “સુંરં નો રુંટો લેંનેં કુતરં નેં અગ્યેડ દડવો ઠીક નહેં.” બજ્યેરેં કેંદું, “હાસું હે પ્રભુ, પુંણ કુતરં હુંદં તે એંઠાડું ખાએં લે હે, ઝી હેંનંના માલિક ના ખાવા ના મહું નિસં વેંરાએંલું વેહ.”