Gewilde Bybelverse vanaf મત્તિ 12

Deel

અનેં હૂં તમનેં કું હે કે, ઝી-ઝી નકમ્મી વાતેં મનખં પુંતાના મોડા થી કાડે હે, સેંલ્લા નિયા નેં દાડે દરેક ને હીની વાતં ન લેંખં આલવં પડહે. કેંમકે ઝર પરમેશ્વર નિયા કરહે તે દરેક મનખ નેં પુંતાના મોડા થી કેંદેંલા શબ્દ ને પરમણે, હેંને હઉકાર અનેં ગુંનેગાર ગણવા મ આવહે.”

હે જેર વાળા હાપ જીવ મનખોં, તમું ભુંડ થાએંનેં કેંકેંમ તાજી વાતેં કેં સકો હે? કેંમકે ઝી મન મ ભર્યુ હે, વેયુસ મોડા ઇપેર આવે હે.

એક ભલું મનખ પુંતાના ભલા મન ના ભંડાર મહું ભલી વાતેં કાડે હે, અનેં એક ભુંડું મનખ ભુંડા મન ના ભંડાર મહી ભુંડી વાતેં કાડે હે.

એંતરે હારુ હૂં તમનેં કું હે મનખં ના બદ્દા પરકાર ના પાપ અનેં નિંદા માફ કરવા મ આવહે, પુંણ પવિત્ર આત્મા ની વિરુધ નિંદા કરે, હેંનેં પરમેશ્વર કેંરં યે માફ નેં કરે.

“અગર ઝાડ તાજું હે, તે હેંનું ફળ હુંદું તાજું વેંહે. અનેં અગર ઝાડ નકમ્મું હે, તે હેંનું ફળ હુંદું નકમ્મું વેંહે. કેંમકે ઝાડ પુંતાના ફળ થકીસ વળખવામ આવે હે.